[ ورزش های رزمی ] موی تای IMT

این هنر رزمی با بوکس متفاوت است زیرا در مبارزه آن، پاها، آرنج ها، زانوان و همچنین ضربات مشت به یک اندازه به کار می روند. بنابراین آن را می توان به نوعی یک هنر رزمی آزاد به شمار آورد. در یک رقابت تای بوکسینگ، پنج راند سه دقیقه ای وجود دارد که بین هر کدام از آنها دو دقیقه استراحت گذاشته می شود.



موی تای در سال 1650 میلادی و در زمانی که پادشاه Naresuen، حاکم کشور Siam توسط افراد کشور Burmese اسیر شد و برای آزادی خود پیشنهادی داد تا با دوازده نفر از قهرمانان رزمی کار این کشور مبارزه کند و آنها را شکست دهد متولد گردید.
او با موفقیت، همه این دوازده تن را شکست داد و تبدیل به یک قهرمان ملی گردید و از آن پس مردم کشور Thais با افتخار از این قهرمان رزمی کار خود یاد می کردند. این هنر رزمی حتی در زمان صلح هم مورد تمرین و آموزش سربازان قرار می گرفت و سربازان، بدون اسلحه با یکدیگر می جنگیدند و این گونه خود را آماده نگاه می داشتند.

در آن زمان، قوانین خاصی برای مبارزه وجود نداشت؛ رزمی کاران وزن کشی نمی شدند و راندی در کار نبود. فايتر ها پابرهنه مبارزه می کردند و مشت ها و بازوان خود را با طناب پوشانده و به طرز بسیار وحشیانه ای به یکدیگر حمله می کردند. متدهای آموزشی بسیار گسترده و مختلف بود.

می توان گفت که ریشه تای بوکسینگ را می توان در فرامین بودا هم پیدا کرد. آئین Ram Muag یک آئین سنتی و روحی است که در آن اصول انجام نزد و قربانی برای خدایان، احترام به والدین و آموزگاران، دوست داشتن دیگران، شاه و وطن اجرا می شود. در این آئین و همچنین در هنگام مبارزات موسیقی نواخته می شود که البته اخیراً فنون بوکس غربی نیز به تکنیک های موای تای راه پیدا کرده و متدهای آموزشی و تاکتیک های موی تای تحت تأثیر فنون غربی قرار گرفته اند.

در پنجاه سال اخیر، موی تای شهرت بیشتری پیدا کرده و دستکش های مخصوص، وزن کشی و راندهای سه دقیقه ای در این مسابقات لحاظ می شود. به خاطر طبیعت خشن تر و تکنیک های زیباتر و موی تای، مبارزان این هنر رزمی از احترام بیشتری در بین طرفداران رشته های رزمی برخوردار هستند
عكس هاي مربوط به اين رشته :






 

mersada0

New member
[ ورزش های رزمی ] موی تای IMT



ویتامین ها

ویتامین­ها ترکیبات آلی هستند که میلیون ها واکنش شیمیایی بدن ما را تنظیم و تسهیل می­کنند. آنها به خودی خود انرژی تولید نمی­کنند، بلکه در تجزیه و آزاد کردن انرژی از غذاهای عمده هم چون کربوهیدرات، چربی، و پروتئین نقش دارند. بدن ما قادر به ساختن این ویتامین­ها نبوده و یا حداقل نمی­تواند آنها را به مقدار کافی بسازد، بنابراین ما باید آنها را از طریق غذاها و مکمل­های دیگر تامین کنیم. سیزده ویتامین ضروری به دو گروه تقسیم می­شوند. یک گروه شامل ویتامین­های محلول در چربی هستند که بدن قادر است آنها را برای هفته­ها یا ماهها در بخش­های چربی بافت­های بدن ذخیره کند. گروه دوم شامل ویتامین­های محلول در آب است که در مایعات بدن یافت می­شوند و به دلیل اینکه به سرعت دفع می­شوند، بایستی هر روزه جایگزین گردند.

ویتامین­های محلول در چربی
ویتامین­های K,E,D,A ویتامین­ها ی محلول در چربی هستند که در کبد و بافتهای چربی بدن ذخیره می­گردند تا هنگام نیاز، مورد استفاده قرار بگیرند. این مواد مغذی جهت هضم و جذب مناسب به وجود چربیها نیازمند می­باشند. از این رو کمبود این ویتامین­ها به طور عمومی در افرادی که به طور افراطی از رژیم غذایی کم چربی پیروی می­کنند گزارش شده است. با این حال در هنگام مصرف هرگونه مکمل ویتامینی بایستی دقت ویژه­ای داشته باشید، زیرا مصرف بیش از حد ویتامین­ها به دلیل توانایی ذخیره­سازی آنها در بدن، باعث می­گردد که به سطوح خطرناکی برسد.

به ادامه مطلب بروید



ویتامین A
ویتامین A به دلیل تاثیر بر افزایش بینایی و جلوگیری از شب کوری مشهور می­باشد. این ویتامین همچنین برای رشد و تکامل سلولها، حفظ و ترمیم تمام بافت­های پوششی که تشکیل دهنده پوست و بخش­های داخل دستگاه­های گوارشی و تنفسی است، مورد نیاز می­باشد. ویتامین A در شکل­گیری استخوانها و دندانها نقش داشته و همچنین از سیستم ایمنی بدن حمایت می­کند. منابع غنی ویتامین A شامل جگر، روغن کبد ماهی، زرده تخم مرغ، خرچنگ، ماهی هالیبوت، مواد لبنی، کره، خامه و مارگارین هستند.
کاروتنوئیدها مواد شیمیایی هستند که در رنگدانه­های زرد و قرمز وجود دارند و می­توانند بطور شیمیایی در بدن تبدیل به ویتامین A شوند. معروفترین کاروتنوئید، بتا کاروتن است که به عنوان یک آنتی اکسیدانت برای خنثی کردن رادیکال­های آزاد و جلوگیری از آسیب اکسایشی عمل می­کند. غذاهای سرشار از بتا کاروتن شامل هویج، سبزیجات سبز، اسفناج، گل کلم، کدو، زردآلو، سیب زمینی شیرین و طالبی هستند. مقدار توصیه شده ویتامین A بر طبق سیستم PDIS، 5000 تا 25000 واحد بین­المللی است. مقدار بتا کاروتن لازم برای ورزشکارانی که درگیر تمرینات استقامتی نمی­باشند طبق این سیستم 15000 تا 60000 واحد بین­المللی می­باشد. برای ورزشکاران استقامتی این مقدار بین 20000 تا 80000 واحد بین­المللی می­باشد.

ویتامین D
ویتامین D به تشکیل و حفظ استخوانهای بدن از طریق جذب کلسیم و فسفر که دو جزء اصلی ساختار بافت استخوان می­باشند کمک می­کند. به دلیل این عملکرد، ویتامین D به عنوان یک نوع بیمه در برابر بیماری نرمی استخوان،«بیماری دوران کودکی که در آن استخوانها نرم و بدشکل می­شوند» و همچنین پوکی استخوان محسوب
می­گردد. این باور وجود دارد که ویتامین D علاوه بر کمک به تنظیم ضربان قلب در افزایش قدرت عضلانی و سیستم ایمنی بدن نقش دارد. این ویتامین در غذاهایی مانند تخم­مرغ، کره، خامه، جگر و غذاهای دریایی از جمله ماهی هالیبوت، شاه ماهی، قزل آلا، ساردین و میگو یافت می­شود. شیر تقویت شده با ویتامین D نیز یکی دیگر از منابع غذایی عمده محسوب می­گردد، مقدار توصیه شده ویتامین D در سیستم PDIS بین 400 تا 1000 واحد بین­المللی
می­باشد.

ویتامین E
ویتامین E آنتی اکسیدانتی است که جهت کاهش آسیب­های رادیکال­های آزاد مهم می­باشد. ویتامین E همچنین در بهبود زخم­ها به دلیل این که در بخشی از لخته شدن خون و ترمیم بافت نقش دارد، معروف می­باشد. حفظ سلامتی اعصاب یکی دیگر از عملکردهای ویتامین E می­باشد. منابع غذایی ویتامین E عبارتند از: سویا، ذرت، تخم پنبه، بادام زمینی، روغن­های گل رنگ، این ویتامین را همچنین می­توان در سبزیجات با برگ سبز تیره، فندق، دانه گیاهان و حبوبات پیدا نمود. مقدار توصیه شده این ویتامین در این سیستم برای مردان و زنان ورزشکار 200 تا 1000 واحد
بین­المللی می­باشد.

ویتامین K
ویتامین K به دلیل شرکت در تجزیه پروترومبین، که جهت انعقاد خون ضروری است از ویتامین­های اساسی محسوب می­گردد. بدن همچنین از این ویتامین­ برای تولید استئوکلسین، پروتئینی که به مقدار زیادی در استخوان وجود دارد و کلسیم نیز از آن ساخته می­شود، استفاده می­کند. به دلیل وجود یک نوع باکتری موجود در روده­ها که باعث تولید این ویتامنی می­گردد، کمبود این ویتامین، به ندرت گزارش شده است. غنی­ترین منابع ویتامین K شامل سبزیجات، مارچوبه، شیره، گل کلم و کلم می­باشد. شیر و دیگر محصولات لبنی، تخم مرغ، حبوبات و میوه­جات نیز مقدار کمی از این ویتامین را دارا می­باشند. مقدار توصیه شده این ویتامین برای مردان و زنان فعال بین 80 تا 180 میکروگرم
می­باشد.

ویتامین­های محلول در آب
ویتامین­های B1 (تیامین)، B2 (ریبوفلاوین)، B3 (نیاسین)، B5 (اسید پانتوتنیک)، B6 (پیریدوکسین)، B12 (کوبالامین)، و C به علاوه فولات و بیوتین همگی جزء ویتامین­های محلول در آب هستند. بدن به سادگی این مواد مغذی را جذب می­نماید. اما از آنجائی که این ویتامین­ها به سرعت از طریق ادرار دفع می­شوند، به مقدار قابل توجهی ذخیره نمی­گردند. به همین دلیل بایستی مطمئن شوید که در غذای روزانه خود به مقدار کافی از این ویتامین­ها را دریافت نمائید.

مجموعه ویتامین B
این مجموعه از ویتامین­ها شامل تمامی ویتامین­ها ی B به علاوه فولات و بیوتین هستند. این ویتامین­ها کوآنزیم­های مهمی هستند که به عنوان کوفاکتور، آنزیمها را قادر به انجام اعمال مهم خود می­کنند. آنها به بدن کمک می­نمایند که از غذاهای عمده همچون کربوهیدراتها، چربی و پروتئین، انرژی تولید کند. ویتامین 6B به بدن کمک می­کند تا از اسیدهای آمینه برای تولید پروتئین استفاده کند. این پروتئین سپس به وسیله بافتهای بدن پیوسته و یا برای تولید هورمونها و یا جهت تولید انرژی متابولیزه می­شوند. ویتامین 12B و فولات به عملیات تقسیم سلول کمک نموده و برای تشکیل سلولهای قرمز خون که اکسیژن را به سلولهای بدن می­رسانند، ضروری می­باشند. در جدول 1 بعضی از منابع ویتامین B و همچنین مقدار مصرف توصیه شده بر اساس این سیستم بطور خلاصه نشان داده شده­اند.

ویتامین C
ویتامین C یا اسید اسکوربیک احتمالاً بدلیل جلوگیری از سرماخوردگی و مبارزه با عفونت­ها معروف می­باشد. با این وجود این ویتامین برای تولید و حفظ کلاژن که از اجزای استخوانها، دندانها، پوست و تاندونها می­باشد، مورد نیاز است. از این رو ویتامین­ یک ماده غذایی جهت ترمیم زخم­ها و سوختگی می­باشد. این ویتامین به عنوان آنتی اکسیدانت آسیب­های حاصل از رادیکال­های آزاد را به حداقل می­رساند.
از آنجایی که ویتامین نمی­تواند توسط بدن تولید شود، بایستی از طریق رژیم غذایی و یا مکمل­ها تامین شود. بنابراین اطمینان از مصرف کافی این ویتامین بسیار مهم می­باشد. منابغ غذایی خوب عبارتند از : مرکبات، سبزیجاتی همچون فلفل سبز و قرمز، گل کلم، اسفناج، سیب­زمینی، گوجه فرنگی و توت فرنگی، مقدار توصیه شده این ویتامین برای ورزشکاران 800 تا 3000 میلی گرم می­باشد.

مواد معدنی

مواد معدنی، مواد مغذی غیر آلی یا موادی هستند که از گیاهان و جانوران مشتق نشده­اند. آنها از سطح زمین به دست آمده و توسط ریشه­های گیاهان جذب می­شوند و به ساختمان گیاه می­پیوندند. سرانجام ما از این گیاهان با جانورانی که این گیاهان را می­خوردند تغذیه می­کنیم و در نتیجه این مواد معدنی جزئی از ساختمان بدن ما می­گردند. تمام سلولهای زنده جهت عملکرد و ساختار مناسب خود به مواد معدنی احتیاج دارند. مواد معدنی برای انقباض عضلانی و حفظ عملکرد سالم سیستم عصبی ضروری هستند. آنها همچنین در تنظیم و تعادل مایعات بدن، انتقال مواد در درون بدن، کمک به شکل­گیری خون و استخوان و حفظ تنوس عضله نقش دارند. مواد معدنی نیز مانند ویتامین­ها بدن را قادر می­سازند تا بتوانند اعمال خود را، از جمله تولید انرژی، به سرعت و راحتی انجام دهند. به دلیل اینکه مواد معدنی با مقادیر مختلفی در بدن وجود دارند، آنها را به دو گروه مواد معدنی عمده و مواد معدنی جزئی تقسیم نموده­اند. مواد معدنی عمده بیشتر مورد نیاز بوده و مقدار آنها در بدن نسبت به مواد معدنی کوچک بیشتر است. به هرحال مصرف بیش از حد مواد معدنی می­تواند باعث ایجاد عوارض جانبی مسمومیت گردد. از این رو باید مواد معدنی را با توجه به مقادیر توصیه شده مصرف کنید و از مصرف مقادیری که بیشتر از توصیه دریافت روزانه کارآمد (PDIS) می­باشد، اجتناب کنید.

مواد معدنی اصلی
مواد معدنی اصلی شامل کلسیم، منیزیوم، فسفر، سولفور، به علاوه املاح کلر، پتاسیم و سدیم است. اگرچه منیزیوم می­تواند به عنوان یک الکترولیت نیز عمل کند با این حال عملکرد­های غیر الکترولیت زیادتری دارد که ما به طور ویژه در مورد آنها بحث خواهیم نمود. میزان مواد معدنی اصلی در بدن ما اغلب بیش از 5 گرم است. به دلیل اینکه مقدار این مواد در بدن زیاد است، می­توانند بر مایعات بدن و در نتیجه بر روند کلی بدن تاثیر گذارند.

کلسیم
کلسیم یکی از مواد معدنی بسیار ضروری جهت شکل گیری و حفظ استخوان به شمار می­رود. در حقیقت 99 درصد کلسیم بدن در استخوانها و به شکل فسفات کلسیم وجود دارد. 1 درصد باقیمانده در جریان خون و دیگر مواد مایع بدن و بافتهای نرم وجود دارد. نقش­های مختلف کلسیم در بدن محدود به حفظ بافت­های استخوانی نمی­شود. به عنوان مثال کلسیم برای رشد عضلات و همچنین انقباض و انبساط عضلانی که عضله قلب را نیز شامل می­شود، ضروری می­باشد. کلسیم همچنین در انتقال جریان عصبی و انعقاد خون نقش دارد. بسیار از ما می­دانیم که مواد لبنی همچون شیر، پنیر، خامه، پنیر دلمه شده، و ماست، حاوی کلسیم زیادی می­باشند. با این وجود گل کلم، کلم پیچ، سبزیجات، صدف خوراکی، میگو و قزل آلا نیز از منابع خوب کلسیم هستند که نباید آنها را نادیده گرفت. مقدار مصرف توصیه شده کلسیم در این سیستم برای مردان و زنانی که درگیر تمرینات می­باشند، روزانه بین 1200 تا 2600 میلی­گرم می­باشد

ملاحظات ویژه برای زنان
به دلیل اینکه ورزش به عنوان عاملی جهت تقویت استخوانهای موجود و همچنین محرکی برای تولید استخوانهای جدید شناخته شده است، اغلب برای زنانی که نیاز به افزایش توده استخوانی دارند، توصیه می­شود. با این وجود ثابت شده اسکه فعالیتی شدید یا طولانی مدت می­تواند روی چگالی استخوان اثر منفی بگذارد. تعداد ورزشکاران زن جوان که به واقع است که از کمبود تراکم یا لاغری استخوان موسوم به پوکی استخوان، رنج می­برند، به طور شگفت آوری در حال افزایش است. بسیاری از زنانی که برای کاهش چربی ورزش می­کنند، ممکن است چربی بدنشان را به طور ناآگاهانه به زیر سطح بهینه که 10 درصد می­باشد، برسانند. کمبود غیر عادی چربی بدن تولید هورمون استروژن را مختل می­کند که این امر می­تواند، باعث توقف قاعدگی، موسوم به آمنوره گردد. به دلیل اهمیت استروژن در انتقال کلسیم از جریان خون به استخوانها، کاهش سطح استروژن منجر به کاهش جذب کلسیم توسط استخوانها می­گردد. نتیجه نهایی این است که استخوانها به تدریج ضعیف و شکننده می­شوند. متاسفانه استفاده از مکمل کلسیم راه حل این مشکل نیست. استخوانها زمانی می­توانند کلسیم را به طور مناسبی جذب کنند که کلسیم با بقیه ویتامین­ها و مواد مصرفی به ویژه منیزیوم در تعادل باشد. در حقیقت افزایش کلسیم منجر به کمبود منیزیوم می­شود. بنابراین زنان ورزشکاری که نیاز به مصرف مکمل کلسیم دارند، بایستی منیزیوم را نیز با یک نسبت مناسب همراه با کلسیم مصرف نمایند. بیشتر متخصصین تغذیه نسبت مصرف کلسیم به منیزیوم را 2 به 1 توصیه می­نمایند. زنان بایستی توجه خاصی به مصرف مواد مغذی دیگر همانند ویتامین­های D,C , K بور، منگنز و روی که در ساختن استخوان نقش دارند، داشته باشند.

منیزیوم
منیزیوم یک عامل ضروری در عملکرد صدها آنزیم، از جمله تولید ATP ، در روند تولید انرژی، می­باشد. منیزیوم همچنین به تشکیل دندان­ها و استخوان­ها و بالا بردن تعادل دو ماده معدنی ضروری یعنی کلسیم و فسفر که برای تکامل و حفظ استخوانها ضروری هستند، کمک می­کند. محققان بر این عقیده­اند که استفاده متعادل از منیزیوم
می­تواند عامل بالقوه­ای در بهبود استقامت و قدرت باشد. متاسفانه وزرشکاران، خصوصاً آنهایی که درگیر فعالیت­های استقامتی هستند به دلیل افزایش فعالیت بدنی در خطر از دست دادن ذخایر منیزیومی قرار دارند. منیزیوم می­تواند از منابع غذایی همانند سیب، موز، برنج قهوه­ای، مواد لبنی، سیر، سبزیجات سبز، بقولات، فندق یا گردو، سویا، آووکادو
و حبوبات تامین شود. مقدار مصرف توصیه شده برای مردان و زنان سالم و فعال 400 تا 800 میلی­گرم می­باشد.

ملاحظات ویژه برای زنان
به زنان ورزشکاری که جهت جلوگیری از پوکی استخوان از کلسیم استفاده می­کنند، تاکید می­شود که مصرف منیزیوم خود را نیز کنترل نمایند. بخاطر داشته باشید که منیزیوم و کلسیم را بایستی با نسبت 2 به 1 مصرف کرد تا به طور موثری عمل کنند. هنگامی که این نسبت به نفع کلسیم گرایش پیدا کند باعث کمبود منیزیوم می­گردد. دلیل این است که سطوح افزایش یافته کلسیم تقاضای منیزیوم را برای کمک به جذب کلسیم به وسیله استخوانها افزایش می­دهد.

فسفر
بعداز کلسیم، فسفر دومین ماده مغذی است که در بدن به مقدار فراوان وجود دارد. فسفر به عنوان قسمتی از فسفات کلسیم در استخوان و همچنین به عنوان بخشی از آدنوزین فسفات و کراتین فسفات که انرژی شیمیایی بدن را ذخیره می­کنند، در بدن وجود دارد. فسفر به عنوان یک جزء اصلی غشای فسفولیپیدی در ساختمان غشای سلولی نیز شرکت دارد. متابولیسم چربی­ها و کربوهیدرات نیز تا حدودی بستگی به حضور فسفر در بدن دارد. منابع خوب فسفر عبارتند از : شیر، تخم مرغ، ماهی، مارچوبه، سبوس، مخمر آبجو، ذرت، سبزی، گردو، گوشت، مرغ، قزل آلا، کنجد، تخم آفتابگردان و تخم کدو، مقدار توصیه شده فسفر بین 800 تا 1600 میلی گرم است.

سولفور
سولفور بخشی از ساختمان شیمیایی بسیاری از اسیدهای آمینه از جمله میتونین و گلوتاتیون است. سولفور در هموگلوبین و تمام بافت­های بدن یافت می­شود و برای تشکیل کلاژن لازم است. سولفور همچنین به ضدغفونی کردن خون و دفاع بدن در برابر مواد سمی کمک می­کند. منابع غذایی سرشار از سولفور عبارتند از : کلم، بروکلی، لوبیای خشک، کلم، تخم مرغ، ماهی، سیر، گوشت، پیاز و سویا. توصیه­ای در مورد مصرف سولفور ارائه نشده است.

املاح
املاح، مواد معدنی هستند که شامل سدیم، کلر و پتاسیم می گردند. این املاح، انرژی الکتریکی بدن را هدایت و همچنین جریان بین سلولها و جریان خون را تنظیم می کنند سدیم و کلر عمدتاً درمایعات خارج سلولی بدن وجود دارند.
خون و لنف جزء مایعات خارج سلولی محسوب می گردند. در مقابل پتاسیم یکی از املاح اصلی مایعات داخل سلولی است. مقدار مصرف توصیه شده برای سدیم و کلر 1500 تا 4500 میلی گرم و برای پتاسیم 2500 تا 4000 میلی گرم است .

مواد معدنی نادر
مواد معدنی نادر عبارتند از بور، کروم، مس، ید ، آهن، منگنز، مولیبدن، سلنیوم و روی . این مواد نسبت به مواد معدنی اصلی به مقدار کمتری در بدن وجود دارند. اما همین مقادیر کم هم برای ادامه زندگی مهم هستند. بنابر این مصرف مداوم آنها مهم می باشد.

بور بود ماده معدنی نادری است که برای متابولسیم کلسیم، فسفر و منیزیوم و همچنین تشکیل استخوان ضروری
می­باشد. اگر چه بعضی از محققان بر این عقیده اند که بور می تواند تولید تستوسترون را افزایش دهد با این حال تحقیقات بیشتری نیاز است تا مابقی مزایایی که این ماده مغذی می تواند برای ورزشکاران داشته باشد را تایید کند.
بور در سبزیجات برگ دار، میوه، گردو و بقولات یافت می شود. مقدار مصرف پیشنهادی برای بور، بین 5 تا 10 میلی گرم می باشد.

کروم
کروم به انسولین در جهت برداشتن گلوکز توسط سلولهای عضلانی و آزادسازی انرژی آن کمک می کند. به همین دلیل کمبود آن ممکن است باعث افزایش گلوکز خون شود. شواهد موجود نشان می دهند که کروم ممکن است به پایین آوردن کلسترول کمک نماید. علاوه بر این در خلال سالهای گذشته کروم به عنوان سازنده عضله و برای سوزاندن چربی مورد توجه خاص قرار گرفته است. به هر حال قبل از اینکه دانشمندان بتوانند هرگونه اظهار نظر قطعی در این مورد نمایند، تحقیقات مداومی مورد نیاز می باشد. منابع غذایی سرشار از کروم عبارتند از: فلفل سیاه مخمر، برنج
قهوه ای،پنیر ، جگر، گوشت، قارچ، گردو، سیب زمینی و حبوبات.
کروم به راحتی از غذاهای تصفیه جدا می شود بنابر این بیشتر مردمی که از این گونه غذاها مصرف می کنند درمعرض خطر کمبود کروم قرار دارند. مقدار مصرف توصیه شده برای زنان و مردان ورزشکار 200 تا 400 میکروگرم است.

مس
مس ماده معدنی و مهم برای تشکیل هموگلوبین موجود در گلبولهای قرمز خون است که آنها را قادر می سازد که اکسیژن را از ششها از طریق جریان خون به بافت ها حمل نمایند. تشکیل کلاژن نیز به مس نیاز دارد. مس همچنین در آنزیم های بسیاری وجود دارد و جزئی از آنتی اکسیدانتهای طبیعی بدن است که بدن را در مقابل آسیب های رادیکال آزاد حمایت می کند. گردو، غذاهای دریایی، شکلات، قارچ، (اعضای داخلی حیوانات خصوصاً جگر) از منابع غنی مس هستند، مقدار مصرف توصیه شده بین 3 تا 6 میلی گرم می باشد.

ید
ید برای عملکرد مناسب غده تیروئید که به تنظیم متابولیسم، تولید انرژی و رشد کارایی فیزیکی بدن کمک می کند، لازم می باشد . کمبود ید می تواند منجر به بزرگ شدن تیروئید شود به طوری که سلولهای تیروئید با بزرگ شدن خود تا آنجا که امکان دارد، ید بیشتری را جذب می کنند. بزرگ شدن غده تیروئید گاهی اوقات قابل رویت است که بعنوان گواتر نیز شناخته می شود. غذاهای دریایی از منابع عالی ید محسوب می گردند.
دیگر منابع سرشار ید عبارتند از : نمک یددار، اسفناج، گوشت و محصولات لبنی، میزان ید این غذاها با توجه به غنی بودن خاکی که گیاهان در آن رشد کرده اند و یا حیواناتی که از آن منطقه تغذیه کرده اند، متغیر می باشد. مقدار مصرف توصیه شده 200تا 400 میکروگرم می باشد.

آهن
آهن از مواد معدنی اساسی و ضروری تشکیل دهنده هموگلوبین و میوگلوبین است که حمل اکسیژن را به عهده دارند. در حالیکه همگلوبین اکسیژن را از ششها به بافتها می رساند، میوگلوبین اکسیژن را داخل سلولها حمل می کند. کمبود آهن می تواند منجر به کاهش سطوح میوگلوبین یا هموگلوبین شود که این امر در نهایت باعث اختلال انتقال اکسیژن و سرانجام محدود شدن اجرای ورزشی می گردد. هنگامی که دریافت آهن کم باشد، بدن از ذخایر آهن موجود در مغز استخوان، طحال و جگر استفاده می کند که این امر می تواند منجر به توسعه کم خونی شود.
کمبود آهن همچنین می تواند از ورزش ناشی شود. یکی از راههای ممکن برای از دست دادن آهن، تخریب گلبول قرمز به دلیل ضربات وارد بر کف پاست. این وضعیت هنگامی ایجاد می شود که سلولهای قرمز خون به دلیل تماس کف پا با سطح سخت، از بین می روند. علاوه بر این، ورزش ممکن است موجب از دست دادن مقدار کمی خون از طریق مسیر گوارش در بعض از ورزشکاران گردد.
کم خونی ورزشی حالتی موقتی است که به واسطه انجام ورزش ایجاد می گردد. در اوایل تمرین حجم پلاسمای خون افزایش می یابد که این امر به طور مصنوعی منجر به دچار کم خونی گردد . با این وجود، کم خونی ورزشی کم خونی واقعی نبوده و به ظرفیت انتقال اکسیژن هموگلوبین آسیبی نمی رساند. با ادامه فعالیت ورزشی و تغذیه مناسب این امر به خودی خود رفع می شود.
اخیراً به دلیل انجام تحقیقات در مورد ارتباط مصرف آهن زیاد با بیماری قلبی رسانه های گروهی توجه زیادی به این مساله نموده اند. با این وجود، چنین گزارشاتی نبایستی مانع از مصرف متعادل آهن توسط مردم گردد.
از آنجایی که آهن زیاد احتمالاً خطرناک می باشد، مقدار بسیار کم آن نیز بر سلامتی تاثیر منفی دارد و اجرای ورزشی را محدود می کند. منابع غذلیی خوب آهن شامل گوشت قرمز، گوشت سفید،ماهی، تخم مرغ، سبزیجات و حبوبات غنی شده می باشند.
منابع گوشتی حاوی آهنی هستند که به آن آهن هم می گویند. این آهن راحت تر از جذب آهن غیر هم که در سبزیجات وجود دارد. جذب می شود. علاوه بر این ویتامین C نیز جذب آهن را افزایش می دهد. همچنین بایستی آگاه بود که نوشیدنیهای مانند چای، قهوه و مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر از عواملی هستند که می توانند جذب آهن را به تاخیر اندازند.
به جهت اطمینان از وجود آهن کافی در غذاهای خود، یک صورت کلی، از غذاهایی را که به طور روزمره استفاده می کنید، تهیه و مواد تشکیل دهنده آنها را بررسی کنید.
بهتر است قبل از استفاده از مکمل های آهن با پزشک خود مشورت کنید . او می تواند به شما در مورد ضرورت استفاده از مکمل­های آهن اطمینان بدهد. علاوه بر انجام آزمایش در مورد وضعیت آهن بدن خود، آزمایش دیگری نیز در مورد سطوح فرتیان انجام دهید.
فرتیان شکل ذخیره شده آهن می باشد و این آزمایش پزشک را قادر می سازد کافی بودن ذخایر آهن شما را ارزیابی کند. مقدار توصیه شده آهن برای مردان و زنانی که بطور فعال تمرین می کنند. 6-25 میلی گرم می باشد.

ملاحظاتی ویژه برای زنان
زنان ورزشکار به دو دلیل عمده مستعد کمبود آهن و کم خونی هستند. اولاً آهن بدن زنان به دلیل از دست دادن خون در دوران قاعدگی کم می شود. این امر ممکن است حتی بدون از دست دادن آهن اضافی که به وسیله ورزش ایجاد می شود صورت پذیرد. ثانیاً مطالعات نشان داده اند که زنان ورزشکار تمایل کمی به مصرف آهن دارند.
زنانی که خود را تحت رژیم های غذایی کم کالری قرار می دهند، بیشتر در معرض خطر کمبود آهن قرار دارند. به زنانی که مشکوک به کمبود آهن هستند. توصیه می شود، قبل از شروع استفاده از مکمل ها با پزشک خود مشورت کنند. این کار باعث می شود که علت کمبود آهن دقیقاً مشخص شود و بهترین عملی که منجر به حل این مشکل می شود، تعیین نمود.

منگنز
منگنز یکی از مواد معدنی نادر است که عملکردهای بسیار مهمی برای ورزشکاران دارد. منگنز برای تولید انرژی، متابولیسم پروتئین و چربی، تشکیل استخوان و بافتهای پیوندی مورد استفاده قرار می گیرد. آنتی آکسیدانت طبیعی بدن یعنی سوپر اکسید دیسموتاز( SOD) نیز تا حدی از منگنز تشکیل شده است . تمام این عملکردها جهت اوج اجرای ورزش ضروری می باشند. غنی ترین منابع منگنز عبارتند: آووکادو، کلم بروکسلی، گردو و حبوبات خزه دریایی، اسفناج، سبزی، شلغم و ریشه گندم . جهت کسب سلامتی مطلوب،مردان و زنان فعال بایستی در حدود 15 تا 45
میلی گرم منگنز را روزانه مصرف کنند.

مولیبدن
اگرچه این ماده معدنی تنها در مقادیر بسیار کمی در بدن وجود دارد، با این حال جهت حفظ سلامتی ضروری است. این ماده معدنی بخشی از چندین آنزیم مهم است که در تولید انرژی و متابولیسم نیتروژن فعال می­باشند. منابع غذایی مولیبدن عبارتند از : شیر، لوبیا، حبوبات، بقولات، نخود فرنگی و سبزیجات با برگهای سبز، مقدار مصرف توصیه شده برای مردان و زنان ورزشکار 300-100 میکروگرم است.

سلنیوم
سلنیوم یکی از اجزای حیاتی آنزیم آنتی اکسیدانت گلوتاتیون محسوب می­گردد. فعالیت آنتی اکسیدانتی سلنیوم برای ورزشکاران بسیار مهم می­باشد، زیرا به حفظ بافت­ها در مقابل فشار اکسیداتیو تمرینات کمک می­کند. سلنیوم همراه با آنتی اکسیدانتهای عمده دیگر با کاهش آسیب حاصل از رادیکال آزاد می­تواند به کاهش زمان بازگشت به حالت اولیه کمک کند. همانند ید، محتوای سلنیوم یک غذا بستگی به خاکی دارد که در آن رشد کرده است. سلنیوم می­تواند در مقادیر مختلف در گردوهای برزیلی، گوشت، غذاهای دریایی، قلوه، جگر و حبوبات یافت شود. مقدار مصرف توصیه شده سلنیوم 100 تا 300 میکرو گرم می­باشد.

روی
اگر چه روی به مقادیر بسیار کمی در بدن یافت می­شود با این حال نقش زیادی در بسیار از عملکردهای سوخت و سازی دارد. روی بخشی از صدها آنزیمی است که به سوخت و ساز کربوهیدارتها، چربی و پروتئین برای تولید انرژی و همچنین کاهش آسیب حاصل از رادیکال­های آزاد و تشکیل DNA کمک می­کند. بعضی از این آنزیمها از عوامل رشد و دفاع سلولی محسوب می­گردند. روی، همچنین کارایی ویتامین D را که برای جذب کلسیم حیاتی است، افزایش
می­دهد. اهمیت روی به ویژه در جهت کمک به ورزشکاران به علت بازگشت به حالت اولیه از تمرینات شدید است، زیرا به رشد و بازسازی بافت­های عضلانی کمک می­کند. گوشت، حبوبات، جگر، تخم مرغ، غذاهای دریایی، شاه ماهی، صدف خوراکی، آردجو و شیره افرا همگی از منابع سرشار روی به شمار می­روند. مقدار مصرف توصیه شده روی 15 تا 90 میلی­گرم می­باشد.

مرکبات




با توجه به میزان مصرف مركباتی از جمله پرتقال، لیموشیرین و نارنگی در این فصل، متخصصان تغذیه توصیه می‌كنند؛ هنگام استفاده از مركبات، آنها را با چاقوهای تیز برش دهید تا ویتامین C بیشتری در این میوه‌ها حفظ شود.

دكتر « محمدرضا وفا » متخصص تغذیه و رژیم درمانی و استاد دانشگاه علوم پزشكی ایران گفت: به علت حساسیت بالای ویتامین C به عواملی مثل نور و اكسیداسیون، بهتر است تا هنگام مصرف میوه‌های حاوی این ویتامین، آنها را با چاقوی تیز برش دهید؛ چرا كه برش با چاقوهای كند منجر می‌شود تا مدت زمان بیشتری ویتامین C در معرض هوا قرار گرفته و باعث ایجاد تروما یا همان ضربه به بافت میوه‌ها شود كه این نیز باعث خواهد شد تا ویتامین C مدت زمان بیشتری را در معرض هوا و مواد اكسید كننده قرار گرفته و ارزش اصلی غذایی خود را از دست بدهد.

وی افزود: آب میوه‌های حاوی پرتقال و لیموشیرین و نارنگی نیز باید زودتر مصرف شوند؛ چرا كه ماندن آنها در معرض نور و هوا باعث تجزیه این ویتامین و از دست رفتن مواد غذایی در آن می شود.

دكتر وفا در پایان خاطرنشان كرد: ویتامین C علاوه بر تقویت سیستم ایمنی در استحكام دندان‌ها و رسوب املاح در استخوان و پیشگیری از آب مروارید نیز موثر است.

کمبود فولیک اسید


آلزایمر، بیماری فراموشی است، بیماری که دراثر آن فرد قدرت تفکرش را از دست داده و نزدیکان خود را به خاطر نمی آورد و گاهی به دلیل ناتوانی دراستفاده از ذهن می میرد .
طی تحقیقاتی مشخص شد میزان اسید فولیک در خون افراد مبتلا به آلزایمر پائین است و در تحقیق دیگری مشاهده شد مصرف کم سبزیجات سبز رنگ موجب افت اسید فولیک خون و بروز لخته های خونی درمویرگ های مغز و آسیب به بافت مغز می شود که فراموشی را در پی دارد.
همچنین کمبود دریافت اسید فولیک به بروز پارکینسون در موش های تحت بررسی در آزمایشگاه انجامید . *
مطالب فوق اهمیت مصرف اسید فولیک را نشان می دهد .
اسید فولیک، قدرت مغز را در سالمندان تقویت می ‌کند

مکمل‌های اسید فولیک ممکن است قدرت مغز را در سالمندان تقویت کند و دمانس (زوال عقل) را کاهش دهد.
کارکرد مغز، حافظه و سرعتی که مغز با آن اطلاعات را پردازش می‌کند،آموزش موی تای با بالا رفتن سن افراد افت می‌کند، اما پژوهشگران در هلند و سوئیس دریافته‌اند که خوردن اسیدفولیک(فولات) ممکن است از این روند جلوگیری کند.
دکتر جین دورگا از مرکز پژوهشی نستله در لوزان، یکی از این محققان، در این باره گفت: "ما نشان داده‌ایم که مصرف سه ‌ساله ی قرص‌های اسید فولیک، قدرت اجرایی در آزمون‌هایی که سرعت پردازش اطلاعات و حافظه را اندازه می‌گیرند، افزایش می‌دهد، یعنی همان حوزه‌هایی که می‌دانیم با افزایش سن دچار نقصان می‌شوند."
اسید فولیک یا فولات، یکی از ویتامین‌های گروه B است که در جگر، مخمر(ماءالشعیر) ، حبوبات پخته، اسفناج پخته، جوانه گندم خام، کاهو ، آب پرتقال ، کلم ، زرده ی تخم مرغ و موز یافت می‌شود.
به زنان توصیه می‌شود که حتما پیش از بارداری و در ماه‌های اول بارداری برای پیشگیری از بروز نقص های سیستم عصبی جنین مانند بیماری اسپینا بیفیدا، قرص اسید فولیک مصرف کنند.
همچنین پژوهشگران انگلیسی نشان داده‌اند که مکمل‌ اسید فولیک خطر بیماری قلبی-عروقی را با پایین آوردن میزان یکی از اسید‌های آمینه به نام هموسیستئین - که تصور می‌شود به پوشش درونی شریان‌ها آسیب برساند- کاهش می‌دهد.
دورگا و همکارانش در دانشگاه واگنیگن در هلند که گزارش یافته‌هایشان را در نشریه پزشکی لانست منتشر کرده‌اند، اثر مصرف مکمل‌های اسید فولیک را در برابر دارونما در تحقیقی که شامل 818 مرد و زن 50 تا 70 ساله می‌شد، مقایسه کردند.
در پایان دوره ی سه ‌ساله ی تحقیق مشخص شد، افرادی که روزانه 800 میکروگرم اسید فولیک دریافت می‌کردند، در آزمون‌های شناختی و حافظه به طور قابل‌ توجهی بهتر عمل می‌کنند.
دکتر کلر موریس و دکتر کریستین تانجنی از موسسه پیری سالم راش در شیکاگو در ایلینویز در تفسیر نتایج این تحقیق می‌گویند: افراد مورد بررسی در این تحقیق نسبت به میانگین مردم برخی کشورهای دیگر دارای سطح پایین‌تر فولات در خون خود بوده‌اند، بنابراین روشن نیست که آیا افراد با میزان بالاتر فولات در بدن نیز از مصرف قرص های آن سود ببرند. میزان فولات مصرفی بر حسب رژیم غذایی افراد کشورهای مختلف فرق می‌کند. این میزان در کشورهایی مانند یونان، ایتالیا، فرانسه و اسپانیا که رژیم غذایی مدیترانه‌ای مملو از میوه و سبزی مصرف می‌کنند و در کشورهایی مانند کانادا و امریکا که غلات آنها با اسید فولیک غنی می‌شود، بالاتر است.


اسید فولیک

همانطور که می دانید ، کم خونی یکی از مشکلاتی است که گریبان گیر بسیاری از زنان ایرانی می باشد .
در خون انسان سلول هایی به نام گلبول های قرمز موجود است که حامل اکسیژن مورد نیاز اندام هاست . در صورتی که تولید گلبول های قرمز در بدن کاهش یابد ، فرد مبتلا به کم خونی می شود که علائم آن ضعف ، رنگ پریدگی و خستگی زود رس است . طی تحقیقاتی که در سال 1945 برروی کم خونی انجام شد دریافتند ، کمبود اسید فولیک(b9) یکی از عوامل ایجاد کننده نوع خاصی از کم خونی است که کم خونی ماکروستیک نام دارد . کمبود اسید فولیک موجب کاهش تولید گلبول های قرمز شده و گلبول های تولید شده بزرگتر و کم رنگ تر از حد طبیعی می شوند. نوع دیگر کم خونی ناشی از کمبود دریافت عنصر آهن است که در مبحث مربوط به خود شرح داده خواهد شد . در صورتی که فرد مبتلا به کم خونی با تشخیص پزشک از نوع آن اطلاع یابد می تواند با مصرف مواد غذایی غنی ، به درمان کم خونی خود کمک کند .
اسید فولیک در ساخته شدن گلبولهای قرمز و سفید مؤثر است ، از اینرو دریافت میزان کافی آن در درمان کم خونی و افزایش ایمنی بدن بسیار مؤثر است .
 

mersada0

New member
تاریخچه موی تای ایران IMT

تاریخچه موی تای ایران IMT


ورزش های رزمی در ایران تقریبا از سال 1360 با آغاز تحولات جدیدی مواجه شد . مربیان و ورزشکاران رشت های مختلف رزمی با ایجاد ارتباطات بین المللی سعی در توسعه و فراگیری سبک های رزمی جدید نمودند و از سیستم های کلاسیک و نیمه کنترلی فراتر رفته و کم کم تنوع سبک های رزمی با شیوه مبارزات نزدیک و غیر کنترلی داخل رینگ به ترتیب از فول کنتاک و کیک بوکسینگ و تای بوکس و موی تای در ایران افزایش یافت .


از اواخر سال 1368کلاس آموزشی تای بوکس به روش اروپایی توسط آقای محمد توحیدی به اتفاق آقای حمدالله عبادتی در مکان ورزشی شهید رسول فریدونی در جنوب تهران که در ورزش های رزمی از جمله رشته بوکس فعالیت داشتند دائر شدو در سال های بعد دو کلاس دیگر آن در سایر نقاط شهر تهران تشکیل شد تا اینکه از سال 1995 با تاسیس "شورای جهانی موی تای" در تایلند و اعطای نمایندگی به کشورهای مختلف ، از جمله به چند نفر در ایران ، فعالیت »موی تای« به سرعتدر اقصی نقاط جهان گسترش یافت ، و آموزش استاندارد و اصولی موی تای نیز با نظارت شورای جهانی آغاز شد. به دلیل عدم رسمیت این ورزش در ایران ، همواره دایر شدن کلاس های موی تای با مشکلات عدیده مواجه می شد ،پس از پیگیری های متعدد ، در نهایت در اواخر سال 1377برای فعالیتموی تای در کشور ، گفتگو های رسمی با رییس فدراسیون ورزش های رزمی آغاز شدو متعاقب آن حضور آقای عبادتی ، به عنوان نماینده فدراسیون بین المللی موی تای ، به همراه آقای الیاس حضرتی رییس وقت فدراسیون ورزش های رزمی ایران ، در کنفرانس جهانی موی تای در بانکوک تایلند ، اولین قدم مؤثر برای فعالیت رسمی این ورزش بر داشته شد و از مرداد ماه 1378 ، «موی تای»به عنوان یکی از ورزش های رزمی کشور فعالیت قانونی ود را تحت پوشش این فدراسیون آغاز کرد البته در آذر ماه همان سال اولین تیم رسمی موی تای با مجوز مستقیم از سویآقای مهندس سعید فایقی معاون فنی و ورزشی وقتسازمان تربیت بدنی به مسابقات جهانی اعزام شد و کشور ایران رسما" به عنوان یکی از کشورهای فعال این رشته شناخته شدو هر ساله تیم ملی به مسابقات جهانی ،آسیایی و بین المللی عزام میشودو برخی از افتخارات این رشته از قبیل کاپ قهرمانی جهان 2002 تایلند ، کسب کاپ نایب قهرمانی جهان 2003 قزاقستان ، کسب کاپ نایب قهرمانی آسیا اقیانوسیه 2004 سیدنی استرالیا و ... می باشد

نایب قهرمانی مسابقات موی تای ترکیه 2010
 

Similar threads

بالا