[ ورزش های رزمی ] کاپوئرا

معرفی رشته کاپوئرا
کاپوئرا یک ورزش برزیلی و شاخه ای از هنرهای رزمی می باشد که بعنوان بازی و رقص در برزیل بوجود آمد و در نواحی باهیا ، پرنامبوکو ، ریودوژانیرو ، میناس گراس و سائوپائولو هم بازی می شود .

این بازی در قرن شانزدهم میلادی در برزیل بوجود آمد که پیدایش آن به نوعی در نتیجه تجارت بردگان بود . کاپوئرا بعدها توسط افرادی از باهیا به آفریقا برده شد . شرکت کنندگان در این بازی ابتدا یک حلقه دایره ای تشکیل می دهند و به نوبت با ابزار مختلف بازی می کنند می خوانند و دو به دو در داخل محوطه دایره ای با هم مبارزه می کنند . مشخصه بارز این بازی انجام حرکات آکروباتیک حملات ساختگی و استفاده بسیار زیاد از سطح زمین برای انجام حرکات ، جست و خیز و دلگرمی می باشد . تکنیکهایی که کمتر بطور متناوب استفاده می شوند عبارتند از ضربات آرنج ، قیچی و پرتاب بدن
تاریخچه :
از قرن شانزدهم تا قرن نوزدهم ، کشور پرتغال با کشتی بردگان را از غرب آفریقا به آمریکای جنوبی می برد . برزیل یکی از مناطق مشتری بردگان آفریقایی بود که 42% از ساکنان آنرا پرندگان مهاجر تشکیل می دادند . در این کشور بردگانی از کشور آنگولا، کونگو و موزامبیک و شامل قبایل مختلف به فروش می رسیدند .
کاپویرااین آفریقا میان مهاجر مذهب و رسوم مختلف خود را وارد دنیای جدید کردند . یک تئوری وجود دارد که کاپوئرا زائیده یک نوع رقص آنگولایی می باشد که توسط خواستگاران زنان جوان انجام می شده است اما این تنها یکی از هزاران تئوری بحث برانگیز در این زمینه میباشد . بعضی هم معتقدند که بردگان بر روی بازی پیشین برزیل تاثیر گذارده کاپوئراو آنرا به شکل کاپوئرا درآورده اند .
پس از اینکه برده داری در سال 1888 منسوخ گردید (برده های آزاد شده اغلب در شهرهای اغلب در شهرهای کشور برزیل ساکن شدند . از آنجائی که از دادن کار به آنها جلوگیری می شده اغلب باندهای تبهکاری و جنایی را تشکیل دادند و به ورزش کاپوئرا ادامه دادند که در آن زمان لازم فعالیتهای ضد حکومتی و جنایی بود . در نتیجه در سال 1890 کاپوئرا در برزیل غیرقانونی شد و انجام دهندگان در صورت مشاهده به اشد مجازات می رسیدند ( تاندون پشتبای شرکت کنندگان در این بازی قطع می شد) .
كاپويرا
پس از مدتها در سال 1942 آقای پاستینها اولین آکادمی رسمی برای آموزش شیوه سنتی این بازی را که بعنوان کاپوئرا آنگولا شناخته می شد . افتتاح نمود . تلاش او منجر به تبدیل کاپوئرا به یک ورزش جدیدتر ، مدرن تر و محلی در بین مردم گردید . این دوره بعنوان یک نقطه عطف در پیشرفت تدریس کاپوئرا شناخته می شود . در حال حاضر آکادمیهای آموزش کاپوئرا تقریباً در سرتاسر جهان وجود دارد .


گروه آرسن آرنا در ایران در اواخر سال 1387 به صورت منسجم کاپوئرا را شروع کرده است .
موسیقی :
موسیقی جزء لاینفک کاپوئرا به شمار می رود . موسیقی نحوه حرکات و حالات بازی را که در یک محیط دایره ای انجام می شود ، تعیین می کند . موسیقی این بازی آمیزه ای از آلات مختلف و ترانه هاست . سازهای تمپو از نوع بسیار آرام (نوع بسیار آرام (نوع انگولائی) تا نوع بسیار تند (سائوبنتو) متفاوت است . بسیاری از ترانه ها در قالب سئوال و جواب خوانده می شوند به طوری که دیگران به عنوان خوانندگان ترانه در بازی شرکت می کنند . شرکت کنندگان در بازی در مورد موارد بسیاری ترانه می خوانند . بعضی از ترانه ها در مورد تاریخ می باشد و یا بعضی دیگر در خصوص داستانهای مخصوص این بازی است .
محوطه بازی :
« رودا » یک دایره تشکیل داده شده از مردم است که کاپوئرا در آن انجام می شود . شکل دایره ای آن در طول بازی حفظ می گردد تا تمرکز و انرژی بازیکنان و نوازندگان حفظ گردد . افرادی که این محیط دایره ای را تشکیل می دهند هنگامی که موسیقی بازی نواخته می شود تشویق می کنند و به همراه نوازندگان ترانه می خوانند .
حداقل قطر این محوطه دایره ای در حدود سه متر می باشد . هر چند که از این میزان هم
می تواند کوچکتر یا بزرگتر باشد . تا اندازه 10 متر هم افزایش می یابد . موسیقی آرام از سرعت بازی می کاهد اما حرکات بازی را پیچیده تر می کند به طوری که است حرکات روی دستها انجام می شود .
معمولاً در کاپوئرا هیچگونه برخوردی صورت نمی گیرد اما حرکات تهدیدآمیز در آن وجود دارد . در این بازی فقط مهارت افراد در چگونگی انجام مبارزه مهم می باشد .







توضيحات
لبته کاپويراهمون رقص برزیلیه، نه كونگ فوی برزیلی. نوعی ورزش رزمیه كه بیشتر حالت نمایشی داره نه مبارزه ای. رزمی كار دائما در حال حركات تند، رقص پا، رقص دست و نشست و برخاست سریعه. بیشتر از ضربات پا استفاده میشه و رزمی كار خیلی وقتها دستش رو روی زمین میذاره و با حركات پا حمله میكنه. برزیل این رقص رو از برده های آفرقایی كه به اونجا آورده میشدند گرفته. قبلا به پاها چاقو می بستند و مبارزه مرگ آور بوده اما حالا بیشتر نمایشی انجام میشه و یه تركیبیه از ورزشهای رزمی و ژیمناستیك. بعضی هم به این رشته کاپویرا میگویند.
اگه فیلم "محافظ فیلها" رو كه اخیرا از تلویزیون پخش شد دیده باشید یكی از مبارزین به همین سبك می جنگید (جلوی مجسمه بودا وقتی زمین رو آب گرفته بود) و حركات قشنگی رو میشد تو این سبك دید.
 

abyss ocean

مدیر بازنشسته
درباره کاپوئرا

درباره کاپوئرا

گود یا رُدا(Roda)



ردا در واقع حلقه مردمی ایی است که اطراف بازیکنان تشکیل می شود.در مناطق محلی، بازی در ردا با نواختن موسیقی همراه می باشد و شکل دایره وار نگه داشته می شود تا روی بازیکنان تمرکز شود و انرژی که بر اثر بازی پدید می آید حفظ شود. اندازه ردا می تواند به اندازه یک دایره به شعاع سه متر( ده فوت) باشد.
البته گود را می توان کوچکتر یا بزرگتر در نظر گرفت. در ردا معمولا برخورد پیش نمی آید اما به هر حال خطر امکان آن همیشه وجود دارد.برای شرکت کنندگان گود یا ردا مثل جهان کوچک و زندگی اطراف آنهاست. اغلب اوقات در داخل گود بزرگترین حریف بازیکن کاپوئرا خود اوست و فلسفه نقش مهمی در کاپوئرا دارد.یک مربی خوب تلاش می کند تا به شاگردانش احترام ، امنیت و آزادی را بیاموزد.


کاپوئرا محلی و کاپوئرا آنگولا(Capoeira reginal and Capoeira Angola)


هنر رزمی کاپوئرا ترکیبی از هنرهای رزمی افریقایی وبرزیلی است. اما محلهای بازی به دو گروه تقسیم می شود. یک دسته از سبک های مبارزات افریقایی و دسته دیگر که برگرفته از رقص محلی برزیلی است. در کاپوئرای محلی ضربات خیلی تند و سریع اجرا می شود و فاصله بین دو حریف بسیار کم می باشد.

در کاپوئرای آنگولا سرعت بازی کمتر و ضربات با خلاقیت و آرامش بیشتری همراه می باشد.نظریه پر طرفدار این است که کاپوئرا برگرفته از مبارزات افریقایی است که در برزیل توسعه یافته است.اما قویترین نظریه ای که مطرح می باشد، نظریه ایی است که توسط سالوانو(salvano) مطرح شد، او تنها کسی بود که گفت : کاپوئرا بدون مردان سیاه پوست وجود ندارد، اما تولد آن در برزیل است.


مستر باررائو (Mestre Barrao)


Marcos dasilva، Mestre Barraoدر شهر Recife متولد شد. در شمال شرق کشور برزیل. Recife به خاطر موسیقی و رقص در برزیل مشهور است و سابقه بسیار طولانی در ورزش کاپوئرا دارد.در سال 1974، مارکوس آموزش کاپوئرا را تحت نظر Mestre Piraj شروع کرد. در طول یادگیری پایه و اساس این هنر، او تواناییهای خود را در نواختن ابزار موسیقی به خوبی یاد گیری هنرهای زندگی ،نشان داد. بعد از سه سال آموزش تحت نظر Mestre piraj ،که در نهایت این هنر را رها کرد، مارکوس آموزش های خود را در سال 1977 تحت نظرMestre Tet ادامه داد.

در سال 1979 وارد مسابقات کاپوئرا در شمال شرق برزیل شد. مارکوس سپس شروع به تدریس کرد. در سال 1982 Barrao جوان تصمیم گرفت تا هنر خود را در برابر بهترین حریفان آزمایش کند. او شخصیت یک قهرمان ملی را در مسابقات ملی Rio de Janeiro به دست آورد. و به عنوان یک قهرمان برزیل را ترک کرد. با بازگشت خود به برزیل گروه Axe Capoeira را تشکیل داد.در سال 1990 Mestre Barrao دعوت شد تا هنر خود را در فستیوال بین المللی کودکان در شمال امریکا به نمایش گذارد. بعد از گذراندن سال 1991 با تدریس در ایتالیا،Barrao تصمیم به مهاجرت به کانادا در سال 1992 گرفت . در سال 1996 او اولین آکادمی کاپوئرای کانادا را تاسیس نمود.

موسیقی


موسیقی جزء لاینفک کاپوئرا به شمار می رود . موسیقی نحوه حرکات و حالات بازی را که در یک محیط دایره ای انجام می شود ، تعیین می کند . موسیقی این بازی آمیزه ای از آلات مختلف و ترانه هاست . سازهای تمپو از نوع بسیار آرام(نوع بسیار آرام (نوع انگولائی) تا نوع بسیار تند (سائوبنتو) متفاوت است . بسیاری از ترانه ها در قالب سئوال و جواب خوانده می شوند به طوری که دیگران به عنوان خوانندگان ترانه در بازی شرکت می کنند . شرکت کنندگان در بازی در مورد موارد بسیاری ترانه می خوانند . بعضی از ترانه ها در مورد تاریخ می باشد و یا بعضی دیگر در خصوص داستانهای مخصوص این بازی است .



قواعد عمومی


در کاپوئرا هیچ مبارزی سعی نمی کند تا به حریف خود ضربه ای وارد کند و اعتقاد به این اصل می باشد که حریف، دشمن شما نیست و دوست شما می باشد. یک مبارز باید تلاش نماید تا به بازی جریان دهد، بنابراین لطفا خون از دماغ کسی نیاید.
در کاپوئرا هیچ حرکتی توسط حریف مسدود نمی شود. به جای این سعی بر آن است که از ضربه حریف گریخته و فضای جدیدی را برای اجرای تکنیک های جدید باز نماید.
در کاپوئرا تکنیک ها باید خلاقانه و غیر قابل پیش بینی باشد، و تاکتیک های مبارزه در اجرای ماهرانه ی تکنیک های فردی است.
استفاده از دست ها رایج نیست و تخریب کننده جریان مسابقه محسوب می شود. و علت این امر به دلایل زیر می باشد:
یک تفسیر رایج برای استفاده از پاها مربوط به یک اعتقاد افریقایی است که می گوید دستها برای آفریدن و پاها برای ویران کردن است.
تفسیر دیگر این است که دستان بردگان را در برزیل می بستند و آنها محدود به استفاده از پاهایشان می شدند و به همین علت استفاده از دستها رایج نمی باشد.


رتبه بندی


در حالیکه تنوع در کل سبک ها منجر به تنوع در سیستم رتبه بندی می شود، یک استانداردی وجود دارد که کاپوئرا از آن تبعیت می کند.


ترتیب صعودی



شاگرد(Alano)، فارغ التحصیل (Graduado)، شکل گرفته(Formado)، مربی(Professor)، استاد(Mestre).
زمانیکه شاگردان در این رشته به خوبی آموزش دیدند، آنها به عنوان شاگرد فارغ التحصیل شناخته می شوند. به این معنی که آنها به حدی رسیده اند که بتوانند به دیگران تدریس کنند. این به عنوان کمربند مشکی در هنرهای رزمی شرق شناخته شده است.
مرتبه نهایی کاپوئرا استاد است که مقام اصلی در این رشته است. و بقیه مراتب توسط وی منسوب می شود. ولی بدست آوردن این مقام مشکل است و توسط جامعه و کاپوئرا به صورت یکتا شناخته می شود.
در کاپوئرا از یک طناب ( کمربند رنگی که برای مشخص کردن میزان پیشرفت به هنرجویان داده می شود) برای سیستم رتبه بندی استفاده می شود. این کمربندها کلید فهمیدن نظام رتبه بندی و جایگاه هنرجو می باشد. طناب نشان دهنده ی تجربه و زمانی است که هنرجو برای کاپوئرا صرف نموده و بیشتر نماد دانش کاپوئرا می باشد تا آمادگی جسمانی ( البته این دو با هم پیش می روند). در واقع در کاپوئرا طناب ممتازتر نشان دهنده درک بیشتر از این هنر و مهارت بیشتر در آن است.



 

Similar threads

بالا