وظیفه پرستار در قبال مریضهای بد حال پیر چیست؟

Foster.nicely

کاربر ممتاز
در این بخش کار پرستار در هنگام مواجه شدن با مریض های مسن و ناخوش احوال را بررسی میکنیم . بد حال یعنی اینکه وقتی بیماررا صدا میزنیم و یا حرکتش می دهیم نمیفهمد اکنون شیوه برخورد با این بیماران را در رشته پرستاری مرور میکنیم​
– علائم حیاتی :​
  • بررسی وضعیت تنفس :
– تنفس عادی وطبیعی ( تعداد ۱۲-۱۸ باردردقیقه )​
– برادی پنه ( کمتراز۱۰ باردردقیقه با عمق وریتم عادی )​
– تاکی پنه ( سریع سطحی بیشتراز۲۴باردردقیقه )​
– هیپوونتیلاسیون ( تنفس سطحی وغیرطبیعی)​
– هیپرونتیلاسیون ( افزایش تعداد وعمق تنفس که تنفس کاسمال هم نامیده می شود که براثرکتواسیدوز دیابتی ایجادمی شود)​
– تنفس شین استوک (تنفس دوره ای منظم که درآن تعداد وعمق تنفس افزایش یافته وسپس کاهش می یابد تا آپنه ایجاد شود و۲۰ ثانیه آپنه طول می کشد)​
– آپنه یا قطع تنفس​
  • بررسی نبض :
برای بررسی نبض بیمارسه مورد راارزیابی می کنید:​
۱-تند یا تاکیکارد بالاتر از ۱۰۰ در دقیقه​
– تعداد نبض دردقیقه : ۲-کند یا برادیکارد پائین تر از ۶۰ در دقیقه​
۳-معمولی ۱۰۰-۶۰ دردقیقه​
۱-منظم ( فاصله نبض طبیعی ومنظم )​
– ریتم نبض: ۲-نامنظم ( فاصله بین نبض ها نامنظم )​
۳-منظم همراه با ضربان های زودرس​
۱-نبض قابل لمس نیست​
– قدرت نبض ۲-نبض نخی (با فشار کم محومی شود )​
۳-نبض ضعیف​
۴-معمولی (بافشارمعمولی محونمی شود)​
۵-نبض پر (بافشارمحونمی شود)​
توجه: در موارد فوریت ازنبض کاروتید استفاده می شود​
  • بررسی فشارخون :
ماگزیمم (سیستول) مینیمم (دیاستول)​
– فشارخون ایده آل : کمتراز۱۲۰mmhg کمتراز ۸۰mmhg​
– فشارخون طبیعی : ۱۳۰-۱۲۰ mmhg کمتراز۸۰ mmhg​
– فشارخون مرزی : ۱۴۰-۱۳۰ mmhg ۹۰-۸۰ mmhg​
– پرفشاری درجه یک: ۱۶۰-۱۴۰ mmhg ۱۰۰-۹۰ mmhg​
– پرفشاری درجه دو: ۱۸۰-۱۶۰ mmhg 110-100 mmhg​
– پرفشاری درجه سه بالاتراز۱۸۰ mmhg ۱۱۰ mmhg​
v بطورمتوسط دربالغین فشارسیستول ۱۴۰-۱۰۰ mmhg ودیاستول ۹۰-۶۰ mmhg می باشد وفشاربالای ۹۰/۱۵۰ راپرفشاری می گویند .​
v تغییربیش از ۲۰میلیمترجیوه درفشارخون پایه باید اطلاع داده شود​
  • مراحل انجام کار:
۱- بررسی وضعیت هوشیاری بیمار​
۲- کناربیماربمانید واوراترک نکنید​
۳- ازفرددیگری برای اعلام کد۹ کمک بگیرید​
۴- درعرض ۱۰ ثانیه نبض بیماررابررسی کنید درصورت عدم نبض شروع فوری CPR​
5- ترتیب C-A-B رارعایت کنید.​
۶- ماساژقفسه سینه با سرعت۱۰۰ باردردقیقه ۳۰ ماساژدرعرض ۲۰ ثانیه بدهید ، (میزان فشارباید قفسه سینه را۵ سانتیمترجابجا کند ) ، درهر ماساژ اجازه دهید تا قفسه سینه به حالت اول برگردد.​
۷- راه هوایی رابازکنید.​
۸- سیستم تنفس رابررسی کنید(بانگاه کردن ویا با صورت خود حس کنید).​
۹- دوبارتنفس ۳۰بارماساژ (درهنگاه دادن تنفس به بالارفتن قفسه سینه توجه کنید )​
۱۰- فاصله هرتنفس ۵/۱ ثانیه باشد وهرتنفس یک ثانیه طول بکشد وبایدهنگام دادن تنفس ماساژقلبی قطع گردد. تنفس وماساژ ۳۰:۲ تا ۵سیکل ادامه پیدامی کند (حدود۲دقیقه )​
۱۱- درصورت وجود دفیبریلاتور بیفازیک : شوک ۱۵۰-۲۰۰ ژول بعدازهر۵سیکل وبلافاصله بدون وقفه ماساژادامه پیدا می کند​
۱۲- درصورت تعبیه لوله تراشه بدون هماهنگی بین ماساژ وتنفس ، ماساژ ۱۰۰ ضربه دردقیقه ادامه پیدامی کند وهر۶تا۸ثانیه یک تنفس داده می شود (۸تا۱۰ تنفس دردقیقه )​
توجه: ازهیپرونتیله کردن بیمارخودداری کنید​
۱۳- به محض رسیدن تیم CPR ازبیمارفاصله گرفته وبادادن گزارش احیای بیماررا به تیم بسپارید ودردادن وسایل به تیم CPRکمک کنید .​
منبع-پرستاران توانمند ایران​
 
بالا