[معماری معاصرایران] آتلیه 4×12 ; شاهکاری از معماری در فضاهای کوچک / اصفهان

mpb

مدیر تالار مهندسی معماری



امروزه حدود ۳۰ درصد از جمعیت شهرهای ایران در سنین ۲۰ تا ۳۵ سالگلی هستند که نیاز به تشکیل زندگی مستقل برای خود را دارند در نتیجه این وضعیت منجر به افزایش تقاضا برای محل زندگی و کار خواهد بود.
هسته (توده سفید)، پوسته (ترکیب زمین) و فضای میان بافتی (فاصله بین هسته و پوست) عناصر کلیدی طراحی می باشند. این فضای بینابینی در سمت شرق (حیاط)، مدیریت نور و نفوذ در همبستگی درونی و با حضور آب ، یک نمای فوق العاده را نشان می دهد . آرایش فضایی به صورت دو پوسته، استحکام آجر (مربوط به شهر) و توده سفید (مربوط به فضای داخلی) ایجاد درونگرایی را به همراه دارد که می توان سبکی برای فضا های کوچک مورد استفاده قرار گیرد.


از طرف دیگر متوسط درآمد ماهانه در ایران حدود یک میلیون و صد هزار تومان می باشد و متوسط قیمت زمین در شهر اصفهان حدود ۴۸۰۰۰۰۰ تومان در هر متر مربع است، حداقل زمین مالکیت در اصفهان ۲۰۰ متر مربع است و اگر فرض شود حدود متراژ واحدها ۱۴۰ متر مربع باشد ، ۵۳ سال طول می کشد که یک فرد با حقوق و دستمزد خود بتواند زمینی در اصفهان خریداری کند.



باتوجه به اعداد بالا ،در ساخت و ساز شهرستانها ، نیاز به بازنگری می باشد و ما به سبک معماری در مقیاس کوچک با کیفیت عالی و هماهنگ با فرهنگ و سبک زندگی مردم نیاز داریم، از این رو تجزیه و تحلیل فضاهای شهری در مقیاس کوچک یک الویت برای طراح محسوب خواهد شد. در سال ۲۰۰۲ شهرداری طرح گسترش خیابان ابوذر اصفهان از ۱۶ متر به ۲۶ متر را ارائه داد که در سال ۲۰۱۰ ، یک تکه گسترده ۴ متری بین خانه و خیابان باقی ماند و با توجه به بحث فوق ، به منظور بازیافت این بخش، تصمیم به ایجاد استودیوی در قطعه ۴۰ مترمربعی گرفته شد.



در آن زمان طراحی آتلیه با چالش های زیر رو به رو بوده است.
چگونه این ساختمان به عنوان یک استودیو معماری به عنوان یک آیکون در پوست شهری و هماهنگ با اطراف خود عمل کند. (عباس آباد ، محله عصر صفوی)
ارتباط و مجاورت یک استودیو معماری با بخش های مسکونی به گونه ای باشد که ایجاد مزاحمت نکند.
چالش دیگر موقعیت زمین در کنار خیابان شلوغ و داشتن نور طبیعی مناسب به همراه حفظ حریم و درون گرایی آن ، می باشد.
هسته (توده سفید)، پوسته (ترکیب زمین) و فضای میان بافتی (فاصله بین هسته و پوست) عناصر کلیدی طراحی می باشند. این فضای بینابینی در سمت شرق (حیاط)، مدیریت نور و نفوذ در همبستگی درونی و با حضور آب ، یک نمای فوق العاده را نشان می دهد . آرایش فضایی به صورت دو پوسته، استحکام آجر (مربوط به شهر) و توده سفید (مربوط به فضای داخلی) ایجاد درونگرایی را به همراه دارد که می توان سبکی برای فضا های کوچک مورد استفاده قرار گیرد.

















منبع : archdaily
 
بالا