خانه های قدیمی ایران

[گل پسر]

تاريخچه شهر يزد
شهرستان يزد مركز استان يزد بوده و در دره اي وسيع و خشك و محصور بين رشته كوههاي شيركوه و خرانق قـرار گـرفته اسـت. ايـن شهـر از شمال به شهرستان اردكان و از شرق به شهرستان بافق و از جنوب به شهرستان تفت و از غرب به استان اصفهان محدود گشته است.
اين شهر از قرن پنجم رو به گسترش نهاد و اتابكان سهم به سزايي در آباداني اين شهر ايفا كردند. اكثر دانشمندان قرن هفتم و هشتم براي در امان ماندن از هجوم مغول اين شهر را مركز فعاليت خود قرار دادند. اين شهرستان اماكن ديدني و جاذبه هاي جهانگردي متعددي دارد كه از مهم ترين آنها ميتوان به مسجد كبير يزد، مسجد جامع فهرج، بقعه سيد ركن الدين، مجموعه باغ دولت آباد،‌ تكيه و مسجد امير چخماق،‌ آب انبار شش بادگيري، آتشكده و برج باروي قديمي و ... اشاره كرد.
معرفی خانه های تاریخی استان یزد

خانه امید سالار

این خانه در محله قدیمی "دروازه میدان" شهرستان ابرکوه قرار دارد و مربوط به دوره قاجار است. ورودی بنا در سمت جنوب غربی است. بالای در ورودی، یک برج چهار گوش قرار دارد که در ضلع جنوبی دارای یک ورودی است. بعد از ورودی و برج سردر، هشتی که پوشش سقف آن کلاه فرنگی است، قرار دارد. راهروهای طویل و مانند، دسترسی به حیاط و فضاهای اطراف را میسر می سازد.فضاهای جبهه شمالی در دو طبقه ساخته شده اند. طبقه اول شامل یک سه دری در وسط، دو راهرو و دو اتاق در طرفین است. پشت این ردیف، یک سری اتاق با ابعاد بزرگ تر وجود دارد. در طبقه دوم نیز یک سه دری در وسط و دو اتاق در طرفین قرار دارد. سقف اتاق سه دری، اتاق های طرفین آن و همچنین ایوان ستون دار جلو از چوب است. دو ستون این ایوان هشت ضلعی با سر ستون چهار گوش، مقرنس کاری شده است و چهار ستون چهار ضلعی در طرفین آن قرار دارد. در سه طرف آن نیز نیم ستون هایی است که در نمای رو به حیاط، با گجبری و سیم گل نارنجی رنگ تزیین شده است.

تزیینات نمای ضلع شرقی و غربی حیاط شبیه یکدیگر است و به صورت مقرنس کاری در سردر برخی فضاها است و کمی بالاتر از آن نقش برگ، ساقه و گل به شکل تقریباً اسلیمی در درون قابی چهارگوش دیده می شود. در نمای ضلع جنوبی حیاط نیز تزیینات گچبری به شکل حرف پنج با گل هایی در داخل آن دیده می شود. در ضلع شمالی نیز تزیینات گچبری به چشم می خورد. در جبهه جنوب غربی و شمال شرقی بنا، دو برج دیده بانی وجود دارد. در شمال خانه، باغ "خورشید خانم" قرار دارد.

در جبهه شمالی غربی راه پله (برای دسترسی به طبقه دوم و پشت بام)، در جبهه جنوب شرقی مطبخ، در جبهه جنوبی یک سه دری با چهار درگاه و در جبهه جنوب غربی انبار خانه به چشم می خورد.

خانه تقدیری

این خانه در بخش "مرکزی" شهرستان اردکان واقع مربوط به عصر قاجار است. بنای این ساختمان از خشت، گل، آجر و به سبک معماری سنتی ویژه مناطق کویری، با حیاط مرکزی است

در این بنا اتاق های سه دری، پنج دری و تالاری در ضلع جنوبی عمارت که متصل به بادگیر یک طرفه ویژه منطقه اردکان و میبد است، دیده می شود. مانند سایر خانه های سنتی این استان، در زیر تالار خانه، زیرزمین قرار دارد.

خانه امامزاده ای

خانه امامزاده ای در محله "مصلی عتیق" شهرستان یزد قرار دارد و متعلق به دوره قاجار است. این خانه، نمونه بارز معماری سنتی و معرف هنر، ذوق و توانایی معمار یزدی است. اسکلت این بنا از خشت خام وگل و در جای جای آن به منظور استحکام و زیبا سازی از آجر استفاده شده است. این بنا دو طبقه است و کلیه قسمت های لازم برای زیست یک خانواده مرفه را دارد

طبقه تحتانی شامل باغچه بزرگ، نارنجستان، عمارت حوضخانه، یادگیر و انبار است. طبقه فوقانی اتاق های مسکونی، آشپزخانه، اصطیل، ساختمان مخصوص مستخدم و سرایدار، چاه و چاه خانه را در بر می گیرد. در تابستان اکثراً از طبقه تحتانی استفاده می شد..

خانه آقا زاده ابرقو

این خانه در محله "دروازه میدان" شهر ابرقو قرار دارد و مربوط به دوره قاجار است. مالک و بانی خانه شخصی به نام "سید حسین ابرقویی" است. خانه آقا زاده نیز مانند سایر خانه های منطقه کویری به صورت حیاط مرکزی است و عمارت آن در سه جبهه و به منظور استفاده در فصول مختلف بنا شده است.

در یک جبهه تالار، پنج دری، خیشخان و بادگیر و در جبهه دیگر، اتاق های سه دری، پنج دری قرار دارد. مجاور کوچه "کلیاس" نیز ورودی، راهروها و تعدادی اتاق سه دری واقع شده است. مصالح ساختمان خشت، گل و آجر است. کف حیاط به صورت سنگ فرش (قلوه سنگ) بوده که بخش هایی از آن هنوز باقی مانده است.

یکی دیگر از بخش های این خانه اتاق "شکم دریده" آن است و در انتهای آن اتاق پنج دری قرار دارد. زیر پاکار سقف، مقرنس های گچی به صورت قندیل تزیین شده است. مجاور آن نیز، عمارت کلاه فرنگی قرار دارد که با گچبری های ظریف تزیین شده است. مساحت این خانه هشتصد و بیست متر مربع و زیربنای آن پانصد و بیست وهشت متر مربع است. بادگیر دو طبقه این بنا در بافت اطراف چون یک نشانه شهری قوی است و به جهت یابی مسیر در نواحی مختلف بافت، کمک

می کند.

خانه موید علایی

خانه موید علایی در خیابان امام خمینی شهر یزد و نزدیک مجموعه تاریخی امیر چقماق قرار دارد و همین امر، این ساختمان را از سایر خانه های قدیمی مشابه متمایز می سازد این خانه مربوط به دوره قاجار و محل سکونت دکتر "سید حسین علایی" فرزند "آقا سید یحیی موید علایی" بود.

مدخل ساختمان با در چوبی قدیمی و سردری بزرگ، به یک هشتی با پوشش گنبدی می رسد که سقف هشتی با گچ کاربندی شده است. هشتی یک ورودی به حیاط بیرونی دارد. یک ورودی دیگر با راهرویی نسبتاً طولانی و کم عرض به حیاط اصلی ساختمان راه می یابد. در ضلع غربی بیرونی ساختمان، اتاقی با در چوب خورشیدی قرار دارد و فرم ساخت آن نشان می دهد که بیرونی خانه قبل از اندرونی آن، ساخته شده است. در ضلع شرقی بیرونی نیز اتاقی در دو طبقه بنا شده است

اندرونی خانه شامل تالار، بادگیر و زیرزمین در ضلع جنوبی، پنج دری در ضلع شمالی و سه اتاق سه دری در ضلع غربی است. طرفین تالار دارای نیم طبقه کم عرض و طبقه فوقانی پنج دری، دارای ایوان سر پوشیده است. در طبقه فوقانی اتاق های سه دری نیز، سه اتاق بنا شده است.

خانه لاری ها

خانه های قدیمی یزد. از جمله خانه لاری ها با توجه به نوع شغل و تمکن صاحب خانه از دو قسمت تشکیل می شد و هر قسمت عملکر ویژه خود را داشت. اندرونی به عنوان ماوا و مسکن محارم و بیرونی به اسکان و پذیرایی میهمانان اختصاص داشت.

معمولاً قسمت عمده بنا را اندرونی تشکیل می دهد: حیاط در مرکز و قسمت های اعیانی نشین به صورت چهار فصل در پیرامون حیاط شکل می گیرد. از قسمت شمالی به عنوان زمستانه و از قسمت جنوبی به عنوان تابستانه استفاده می شد که قسمت اخیر، شامل تالار و بادگیر است. از ضلع شرقی که شامل اتاق آیینه، مطبخ، سرداب و سایر فضاها است به عنوان پاییزه و از ضلع غربی به عنوان بهار خواب استفاده می شد.

در خانه اعیان، معمولاً برای تفنن، فضایی هنری ایجاد می کردند که تزیینات این فضا به وسیله آیینه کاری یا گچبری انجام می گرفت.درها، پنجره ها، ارسی ها و اتاقهای آئینه كاری و نقاشی شده آن یكی از نمونه های زیبا و عالی خانه های اعیانی قرن سیزدهم است. اتاق آیینه کاری این خانه، حدود1286 ه. ق ساخته شد.خانه لاری ها در محله "فهادان" شهرستان یزد قرار دارد و از بناهای دوره قاجاری است. مساحت این خانه حدود هزار و هفتصد متر مربع و زیربنای آن حدود هزار و دویست متر مربع است. از این خانه فعلاً به عنوان محل اداره میراث فرهنگی استفاده می شود قسمت عمده ساختمان، دارای زیرزمین است.

[من و او]

نوشته اصلي بوسيله گل پسر

خبرگزاري ميراث فرهنگي
گروه ميراث استانها

کلاغ ها که می پرند، تنها به زير بال های خود نگاه می کنند. کلاغ ها که می نشينند شايد به آنچه ديده اند، فکر می کنند. اما کلاغ های تهران ديگر فراموش شده اند ، همچون بسياری چيزهای ديگر. هر از گاهی با صدای بلند، قارقار می کنند تا حضور خود را به رخ ما بکشند و بگويند که آنها هنوز زنده اند آنها سال هاست که شاهدند.
می گويند کلاغ ها400 سال عمر می کنند . اما عمر تهران تنها 200 سال است. 200 سال برای پايتخت يک کشور ، عمری طولانی نيست . اما در طول همين مدت اين شهر شاهد حوادث بسياری بوده است: تاجگذاری آقا محمد خان ، ترور ناصر الدين شاه، کودتای 3 اسفند ، روس ها، انگليس ها، آلمان ها، امريکايي ها، انقلاب ، موشک باران ، اتوبان ها و برج ها، کاخ احمدشاه، توپ مرواری ، لاله زار، باغ ملی، ميدان توپخانه، کاخ گلستان ، ميدان اعدام، ميدان آزادی، سالن کنفرانس سران، ساختمان جديدمجلس و ...
پايتخت های بسياری از کشورها که قدمتی طولانی دارند، ميراث دار آنچه هستندکه در اين کشورها گذاشته است و تاريخ، آداب و رسوم، فرهنگ و تاريخ شهرنشينی خود را حفظ کرده اند.

اصفهان و شيراز که پايتخت های قديمی تر ايران هستند نيز يادگارهايي را هر چند زخم خورده در خود جای داده اند و همچنان از آنها حفاظت می کنند.
اما تهران در رويای ديگری است . تهران می خواهد هر روز نو شود. هر چه از ديگر شهرهای دنيا می بيند می خواهد در خود داشته باشد.تهران عجله دارد و هيچ چيز از جنون سرعت آن در امان نمی ماند . در تهران همه چيز بايد تازه باشد حتی اگر به بهای ويران شدن يادگارهای قديمی آن تمام شود.
روزگاری اين امکان وجود داشت که در تهران، گذشته را همراه با آثار جديدش ديد. اما اکنون شهری به ما ارث رسيده که با گذشته خود خداحافظی کرده است. معدود ساختمان هايي که از دوران گذشته در اين شهر بر جای مانده اند ؛ يا از سوی مالکان خود تخريب می شوند و يا آن قدر فراموش شده اند که خود به خود در حال تخريب هستند.حتی قانون نيز نمی تواند از اين ساختمان ها که اغلب خانه های مسکونی هستند ، حمايت کند و برخی از آنها مانند « خانه خسرو افشار» توسط سازمان های دولتی تخريب شدند.
اداره کل ميراث فرهنگی استان تهران در تلاش است تا با ثبت خانه های ارزشمند تاريخی تهران در فهرست آثار ملی، عاملی قانونی برای حراست از آنها پيدا کند اما تا کنون در اين راه چندان موفق نبوده است.
خانه خسرو افشار در خيابان خاقانی که توسط ميراث فرهنگی تهران در آثار ملی ثبت شده بود و در اختيار شهرداری قرار داشت ، شبانه از سوی شهرداری منطقه هفت تخريب شد.
شهرداری اين منطقه هزينه بازسازی آن را پرداخت می کند تا اين بنای متعلق به دوره پهلوی دوم که ويژگی بناهای مدرن و سنتی را يک جا داشته از نو بنا شود و کاربری تازه ای پيدا کند .
اين اقدام نقطه عطفی در اين زمينه محسوب می شود چرا که معمولا پس از تخريب بنا به طريقی کار را فيصله می دادند و قضيه منتفی می شد.
اما به نظر می رسد اين تخريب ها کماکان ادامه دارد. بساز و بفروش ها از درون،بناهای ارزشمند تهران را می جوند، درها و پنجره ها را می کنند و يک شبه بنا را تخريب می کنند.
شهرداری های مناطق معتقدند که نمی توانند در مقابل اصرار و پيگيری فراوان صاحبان بنا که معمولا بساز و بفروش هايی هستند که خانه اعيانی را خريده اند تا بکوبند ، دوام آوردند.
از سوی ديگر شهرداری معتقد است وقتی بنای مخروبه يا نيمه مخروبه متروکی وجود دارد کاری از دست شهرداری ساخته نيست و بايد بناها بازسازی درست شوند تا از کار بساز و بفروش ها جلوگيری شود . بنابراين خود دست به کار شده و برخی بناها را بازسازی می کند.
ساختمانی قديمی که در شمال ميدان فلسطين واقع شده بود ، توسط شهرداری مرمت شد اما کار آنها مورد تأييد کارشناسان سازمان ميراث فرهنگی نبوده چرا که برخی از عناصری که در نمای اين ساختمان پس از مرمت اضافه شده بود با نوع معماری ساختمان هماهنگی نداشت.
اسکندر مختاری، کارشناس مرمت واحيا اداره میراث فرهنگی تهران در مورد مرمت اين ساختمان می گويد: « هنگام مرمت اين ساختمان برخی نمادها و عناصر سنتی به نمای اثر اضافه شد که در زمان ساخت آن ، هيچ يک از آنها وجود نداشت .معماری اين ساختمان متعلق به ابتدای دوران مدرن است و به همين دليل تزيينات دوره کلاسيک به هيچ عنوان با معماری آن هماهنگ نيست.»
درسال های اخير، تعداد زيادی از خانه های قديمی تهران از سوی شهرداری خريداری و مرمت شدند. بخشی از اين طرح های مرمتی با همکاری کارشناسان ميراث فرهنگی و برخی ديگر مانند « مرکزNGO های ايران » بدون نظارت اين افراد انجام شد.تعداد ديگری از اين ساختمان ها نيز مانند « کاخ تابستانی محمد علی شاه» و « خانه کوچه خادم » به دست فراموشی سپرده شده اند و آرام آرام در حال تخريب کامل هستند.
مرمت و بازسازی خانه های قديمی تهران در صورتی انجام می شود که اين ساختمان ها يا در فهرست آثار ملی ثبت شده باشند و يا اين که از سوی اداره کل ميراث فرهنگی استان تهران به عنوان يک بنای ارزشمند شناسايي شده باشند. در حال حاضر در استان تهران تنها600 اثر که بسياری از آنها بنای عمومی هستند در فهرست آثار ملی ثبت شده است . شناسايي بناهای ارزشمند تهران نيز با روندی کند ادامه دارد و شناسايي اين آثار تنها در دو منطقه 11 و 13 به پايان رسيده است. علاوه بر اين مشکلات، مرمت ساختمان های مسکونی ارزشمند شهر تهران و تبديل آنها به بنای عمومی با دو مشکل عمده مواجه است . از يک سو ضريب ايمنی بناهای مسکونی با ضريب ايمنی بناهای عمومی هماهنگ نيست و تغيير کاربری اين ساختمان ها، مشکلات بسياری به همراه دارد . از سوی ديگر واکنش برخی از مسئولان در برابر تغيير کاربری ساختمان ها، برای ادامه اين روند مشکلاتی پديد آورده است.
اسکندر مختاری در اين خصوص معتقد است : « هر چند يک بنای دو طبقه با زيربنای 400 متر مربع برای استفاده به عنوان يک بنای عمومی کوچک است اما بايد بپذيريم که به دليل ارزش فرهنگی و تاريخی اين ساختمان ها ، بايد از آنها حفاظت کنيم.»
وی در تلاش است مسئولان تهران را مجاب کند تا برخی بناها را برای کاربری اداری بخرند و تحت نظارت اداره کل ميراث تهران بازسازی کنند.
مرمت و نگهداری خانه های قديمی تهران به ساز و کاری عملی و سريع تر احتياج دارد تا امکان حفظ اين يادگارهای تاريخ تهران فراهم شود. اما تا زمانی که حفظ چنين بناهايي به دغدغه مردم و مسئولان کشور تبديل نشود، هيچ چاره ای وجود ندارد . از سويي عده ای هر چند با روندی کند،سعی در حفظ تعدادی از بناهای ارزشمند تاريخی شهر تهران دارند از سوی ديگر شاهد تخريب و از بين رفتن تعدادی ديگر از آنها هستند.


ممنونم از همه شما عزیزانی که با تشکر خود و نظرات وپیشنهادهای خود مرا تشویق به ادامه این کار آغاز شده کردید
ممنونم وبه کار خود ادامه می دهم

[اتنا]

سلام اگه میشه بهم بگین ویزگی در های قدیمی چی بوده که تشخیص میدادن که زن یا مرد پشت در هست

[helia_rassi]

نوشته اصلي بوسيله اتنا

سلام اگه میشه بهم بگین ویزگی در های قدیمی چی بوده که تشخیص میدادن که زن یا مرد پشت در هست

سلام من هلیا هستم.درهای قدیمی 2 تا دستگیره داشته که دارای 2 شکل متفاوت بوده که یکی برای آقایان بوده و دیگری برای خانم ها ، در نتیجه چون شکل آنها متفاوت بوده صدای آنها هنگام در زدن نیز فرق می کرده و از روی همین صدا می فهمیدن که پشت در خانم است یا آقا

[arjmandpoor]

سلام
خواهشمنداست نمونه ای از تحلیل سایت خانه مسکونی را قرار دهید.

[amineh_taheri]

خیلی جالب بود...
ما واسه درس برداشت باید یک خونه متغلق به دوره قاجار را برداشت کنیم...
یک خونه توی مشهد است که الان فرهنگسراست....فرهنگسرای بهشت
بعد از کامل شدن پروژه عکسها و نقشه هایش را می گذارم

[vorojak_error]

بابت مطالبت ممنونننننم گل پسر

[سناتور]

من تشکر نداشتم...ممنوون برای مطالب مفیدت..موفق باشید

[golnarm]

سلام مطلبایی که نوشتین خیلی خوبن ولی اگه پلان ونقشه های عمارت رو هم میذاشتین بهتر بود

[اوسا-بنا]

نوشته اصلي بوسيله گل پسر

خبرگزاري ميراث فرهنگي
گروه ميراث استانها

کلاغ ها که می پرند، تنها به زير بال های خود نگاه می کنند. کلاغ ها که می نشينند شايد به آنچه ديده اند، فکر می کنند. اما کلاغ های تهران ديگر فراموش شده اند ، همچون بسياری چيزهای ديگر. هر از گاهی با صدای بلند، قارقار می کنند تا حضور خود را به رخ ما بکشند و بگويند که آنها هنوز زنده اند آنها سال هاست که شاهدند.
می گويند کلاغ ها400 سال عمر می کنند . اما عمر تهران تنها 200 سال است. 200 سال برای پايتخت يک کشور ، عمری طولانی نيست . اما در طول همين مدت اين شهر شاهد حوادث بسياری بوده است: تاجگذاری آقا محمد خان ، ترور ناصر الدين شاه، کودتای 3 اسفند ، روس ها، انگليس ها، آلمان ها، امريکايي ها، انقلاب ، موشک باران ، اتوبان ها و برج ها، کاخ احمدشاه، توپ مرواری ، لاله زار، باغ ملی، ميدان توپخانه، کاخ گلستان ، ميدان اعدام، ميدان آزادی، سالن کنفرانس سران، ساختمان جديدمجلس و ...
پايتخت های بسياری از کشورها که قدمتی طولانی دارند، ميراث دار آنچه هستندکه در اين کشورها گذاشته است و تاريخ، آداب و رسوم، فرهنگ و تاريخ شهرنشينی خود را حفظ کرده اند.

اصفهان و شيراز که پايتخت های قديمی تر ايران هستند نيز يادگارهايي را هر چند زخم خورده در خود جای داده اند و همچنان از آنها حفاظت می کنند.
اما تهران در رويای ديگری است . تهران می خواهد هر روز نو شود. هر چه از ديگر شهرهای دنيا می بيند می خواهد در خود داشته باشد.تهران عجله دارد و هيچ چيز از جنون سرعت آن در امان نمی ماند . در تهران همه چيز بايد تازه باشد حتی اگر به بهای ويران شدن يادگارهای قديمی آن تمام شود.
روزگاری اين امکان وجود داشت که در تهران، گذشته را همراه با آثار جديدش ديد. اما اکنون شهری به ما ارث رسيده که با گذشته خود خداحافظی کرده است. معدود ساختمان هايي که از دوران گذشته در اين شهر بر جای مانده اند ؛ يا از سوی مالکان خود تخريب می شوند و يا آن قدر فراموش شده اند که خود به خود در حال تخريب هستند.حتی قانون نيز نمی تواند از اين ساختمان ها که اغلب خانه های مسکونی هستند ، حمايت کند و برخی از آنها مانند « خانه خسرو افشار» توسط سازمان های دولتی تخريب شدند.
اداره کل ميراث فرهنگی استان تهران در تلاش است تا با ثبت خانه های ارزشمند تاريخی تهران در فهرست آثار ملی، عاملی قانونی برای حراست از آنها پيدا کند اما تا کنون در اين راه چندان موفق نبوده است.
خانه خسرو افشار در خيابان خاقانی که توسط ميراث فرهنگی تهران در آثار ملی ثبت شده بود و در اختيار شهرداری قرار داشت ، شبانه از سوی شهرداری منطقه هفت تخريب شد.
شهرداری اين منطقه هزينه بازسازی آن را پرداخت می کند تا اين بنای متعلق به دوره پهلوی دوم که ويژگی بناهای مدرن و سنتی را يک جا داشته از نو بنا شود و کاربری تازه ای پيدا کند .
اين اقدام نقطه عطفی در اين زمينه محسوب می شود چرا که معمولا پس از تخريب بنا به طريقی کار را فيصله می دادند و قضيه منتفی می شد.
اما به نظر می رسد اين تخريب ها کماکان ادامه دارد. بساز و بفروش ها از درون،بناهای ارزشمند تهران را می جوند، درها و پنجره ها را می کنند و يک شبه بنا را تخريب می کنند.
شهرداری های مناطق معتقدند که نمی توانند در مقابل اصرار و پيگيری فراوان صاحبان بنا که معمولا بساز و بفروش هايی هستند که خانه اعيانی را خريده اند تا بکوبند ، دوام آوردند.
از سوی ديگر شهرداری معتقد است وقتی بنای مخروبه يا نيمه مخروبه متروکی وجود دارد کاری از دست شهرداری ساخته نيست و بايد بناها بازسازی درست شوند تا از کار بساز و بفروش ها جلوگيری شود . بنابراين خود دست به کار شده و برخی بناها را بازسازی می کند.
ساختمانی قديمی که در شمال ميدان فلسطين واقع شده بود ، توسط شهرداری مرمت شد اما کار آنها مورد تأييد کارشناسان سازمان ميراث فرهنگی نبوده چرا که برخی از عناصری که در نمای اين ساختمان پس از مرمت اضافه شده بود با نوع معماری ساختمان هماهنگی نداشت.
اسکندر مختاری، کارشناس مرمت واحيا اداره میراث فرهنگی تهران در مورد مرمت اين ساختمان می گويد: « هنگام مرمت اين ساختمان برخی نمادها و عناصر سنتی به نمای اثر اضافه شد که در زمان ساخت آن ، هيچ يک از آنها وجود نداشت .معماری اين ساختمان متعلق به ابتدای دوران مدرن است و به همين دليل تزيينات دوره کلاسيک به هيچ عنوان با معماری آن هماهنگ نيست.»
درسال های اخير، تعداد زيادی از خانه های قديمی تهران از سوی شهرداری خريداری و مرمت شدند. بخشی از اين طرح های مرمتی با همکاری کارشناسان ميراث فرهنگی و برخی ديگر مانند « مرکزNGO های ايران » بدون نظارت اين افراد انجام شد.تعداد ديگری از اين ساختمان ها نيز مانند « کاخ تابستانی محمد علی شاه» و « خانه کوچه خادم » به دست فراموشی سپرده شده اند و آرام آرام در حال تخريب کامل هستند.
مرمت و بازسازی خانه های قديمی تهران در صورتی انجام می شود که اين ساختمان ها يا در فهرست آثار ملی ثبت شده باشند و يا اين که از سوی اداره کل ميراث فرهنگی استان تهران به عنوان يک بنای ارزشمند شناسايي شده باشند. در حال حاضر در استان تهران تنها600 اثر که بسياری از آنها بنای عمومی هستند در فهرست آثار ملی ثبت شده است . شناسايي بناهای ارزشمند تهران نيز با روندی کند ادامه دارد و شناسايي اين آثار تنها در دو منطقه 11 و 13 به پايان رسيده است. علاوه بر اين مشکلات، مرمت ساختمان های مسکونی ارزشمند شهر تهران و تبديل آنها به بنای عمومی با دو مشکل عمده مواجه است . از يک سو ضريب ايمنی بناهای مسکونی با ضريب ايمنی بناهای عمومی هماهنگ نيست و تغيير کاربری اين ساختمان ها، مشکلات بسياری به همراه دارد . از سوی ديگر واکنش برخی از مسئولان در برابر تغيير کاربری ساختمان ها، برای ادامه اين روند مشکلاتی پديد آورده است.
اسکندر مختاری در اين خصوص معتقد است : « هر چند يک بنای دو طبقه با زيربنای 400 متر مربع برای استفاده به عنوان يک بنای عمومی کوچک است اما بايد بپذيريم که به دليل ارزش فرهنگی و تاريخی اين ساختمان ها ، بايد از آنها حفاظت کنيم.»
وی در تلاش است مسئولان تهران را مجاب کند تا برخی بناها را برای کاربری اداری بخرند و تحت نظارت اداره کل ميراث تهران بازسازی کنند.
مرمت و نگهداری خانه های قديمی تهران به ساز و کاری عملی و سريع تر احتياج دارد تا امکان حفظ اين يادگارهای تاريخ تهران فراهم شود. اما تا زمانی که حفظ چنين بناهايي به دغدغه مردم و مسئولان کشور تبديل نشود، هيچ چاره ای وجود ندارد . از سويي عده ای هر چند با روندی کند،سعی در حفظ تعدادی از بناهای ارزشمند تاريخی شهر تهران دارند از سوی ديگر شاهد تخريب و از بين رفتن تعدادی ديگر از آنها هستند.


ممنونم از همه شما عزیزانی که با تشکر خود و نظرات وپیشنهادهای خود مرا تشویق به ادامه این کار آغاز شده کردید
ممنونم وبه کار خود ادامه می دهم

از بنای عالی قاپوی قزوین پلان نما برش و عکس دارین؟مطالب جالب بودن البته اگه درباره ای عالی قاپوی قزوینم باشه خیلی خوبه