صفحه 6 از 35 نخستنخست ... 23456789101626 ... آخرينآخرين
نمايش نتايج 51 تا 60 از 342

تاپیک: مجموعه مقالات تخصصی گیاهان دارویی

  1. #51
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 49

    شناسايي و معرفي گياهان سمي منطقه حفاظت شده دنا
    عزيز اله جعفري كوخدان1، حميد رجايي2 و اشكان عزيزي1
    1- عضو هيأت علمي دانشگاه ياسوج-2-عضو هيأت علمي دانشكده دامپزشكي دانشگاه شيراز
    ياسوج -دانشگاه ياسوج، دانشكده كشاورزي


    خلاصه

    گياهان سمي منطقه حفاظت شده دنا در استان كهگيلويه وبويراحمد طي سه سال مورد مطالعه قرار گرفت‌. در اين تحقيق ابتدا فهرست فلوريستيك منطقه تهيه شد،بعد با استفاده از منابع و بررسيهاي لازم در دانشكده دامپزشكي شيراز،گياهان سمي دنا شناسايي و معرفي گرديد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه درمنطقه موردمطالعه 223گونه از 1201 گونه(3/18%)،77جنس از430جنس منطقه (18%) وگياهان45 تيره از90 تيره (50%)گياهي درپيكره خود داراي مواد مسموميت زا در سطوح مختلف هستند.اين بررسيها همچنين نشان داد كه، گل راعي Hypericum perferatum وEuphorbia macrostegia از جمله سمي‌ترين گياهان منطقه هستند .
    واژه‌هاي كليدي: گياهان سمي، شناسايي، منطقه حفاظت شده دنا


    مقدمه

    گياهان سمي همواره در طول تاريخ به صور‌ مختلف مشكلات عديده‌اي را براي انسان و حيوانات‌ ايجاد نموده‌اند وبه نظر مي‌رسد كه شناخت گياهان سمي داراي سابقه‌اي بسيار طولاني است، شواهد مكتوب نشان مي‌دهد كه بقراط (460ق.م) مسموميت باگياه خلر (Lathyrus sp.) و ديوسكوريد (56م) در كتاب ماتريا‌مديكا (Materia medica) گياهان سمي را معرفي كرده است.پيرامون گياه سمي شوكران، رخدادها، داستانها و افسانه‌هاي متعددي در تاريخ ثبت شده است بسياري ازگياهان دارويي داراي تركيبهاي سمي بوده وعدم مصرف صحيح، سبب ايجاد مسموميت در انسان مي‌شوند، تعدادي از گياهان خوراكي منطقه داراي اثر مسموميت زا هستند، همچنين تعداد زيادي از گياهان مرتعي سبب مسموميت دام‌ها و در نتيجه باعث خسارت در انسان مي‌شوند.متأسفانه به رغم اهميت فوق‌العاده گياهان سمي در ايران، تا كنون مطالعه دقيقي در اين مورد انجام نگرفته است. با توجه به ضرورت امردر اين تحقيق گياهان سمي منطقه حفاظت شده دنا مورد بررسي قرار گرفت. منطقه حفاظت شده دنا در شمال غربي شهر ياسوج‌ به وسعت 000/120 هكتار با بيش از47 قله بالاتراز 4000 متر يكي ازغني ترين نقاط كشور ازنظرتنوع‌ زيستي‌‌ ‌‌‌است .

    مواد و روشها

    براي انجام در اين تحقيق ابتدا مبادرت به تهيه فهرست فلوريستيك منطقه حفاظت شده دنا گرديد. بعد با مسافرتهاي متعدد در سراسر ارتفاعات كوه دنا بسياري از نمونه‌هاي گياهي آن جمع‌آوري و مورد شناسايي قرار گرفت و فهرست نهايي گياهان منطقه تهيه گرديد.همچنين با مراجعه به روستاها و مناطقه عشايري اطلاعات محلي در خصوص گياهان سمي جمع‌آوري گرديد،سپس با استفاده از اطلاعات محلي و طب سنتي در منطقه فهرست اوليه گياهان سمي تعيين گرديد، پس از آن با توجه به منابع مختلف نظير مِرِك دامپزشكي مقاله‌هاي موجود، گزارشهاي و كليه تحقيقات انجام گرفته در اين مورد گونه‌هاي منطقه مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته و گياهان سمي آن تعيين گرديد . پس از تعيين گياهان سمي، سميت، سازوكار عمل‌، حيوانات حساس، علائم تشخيص، درمان، كنترل و پيشگيري، نوع سم، فصل مسموميت، عضو هدف حيوانات حساس و تأثير اين سموم بر انسان مورد بررسي قرار گرفت و در نهايت گياهان سمي منطقه معرفي گرديد .

    نتايج و بحث

    بررسيهاي بعمل آمده نشان داد كه گونه‌هاي‌ 48 جنس مانند جنسهاي Euphorbia ،Daturea، Colchicum , Lathyrus براي پرندگان و 32 جنس مانند جنسهاي Hyoscyamus وColchicum براي انسان سمي مي‌باشند.گونه‌هاي 17 جنس مانند جنسهاي Amaranthus و Convolvulus داراي نيترات و نيتريت و 15 جنس مانند جنسهاي Sorghum وPronusداراي گليكوزيد‌هاي سيانوژن هستند.4 جنس مانند جنس Adonis داراي گليكوزيد‌هاي قلبي و10جنس مانند جنس Oxalis داراي اكسالات محلول هستند.گونه‌هاي 28 جنس مانند Aristolochia و Solanum داراي آلكالوئيد‌هاي سمي هستند.گونه هاي11 جنس نظير جنس Euphorbia (مسموميت درانسان،حيوانات،پرندگان وحساسيت نوري در گوسفند)،Tribulus(علفخواران به خصوص گوسفند)و Sencio(گوسفند)سبب حساسيت به نور به صورت غيرمستقيم مي‌شوند.‌ گونه‌هاي 5جنس مانندHypericum (گاو،اسب، گوسفند، بزوحيوانات سفيد رنگ)باعث حساسيت به نوربه صورت مستقيم مي‌شوند.سلمك ((Chenopodium albumسبب عوارض كليوي،ترشك (Rumex acetosa) باعث رسوب بلور‌هاي نا‌محلول اكسالات در كليه و نارسايي آن و بلوط ( Quersus brantii)سبب نكروز حاد لوله‌اي، قطع ادرار و اختلالات الكتروليتي در كليه مي‌شود و 8 جنس مانند جنسهاي Allium (هموگلوبينوري) و Melilotus‌ (M.officinale)) (كاهش پروترومبين خون) برخون و دستگاه خون‌ ساز اثر مي‌كنند.تمام گياهاني كه نيتريت و سيانيد توليد مي‌كنند بر خون يا روي سيستم تنفسي - قلبي اثر دارند. گونه‌هاي 26 جنس مانند جنسهايQuercusو Solanum بردستگاه گوارش و برخي از گونه‌هاي 27 جنس مانندجنسهاي Daturea (مهار استيل كولين در سيناپس‌هاي اعصاب موسكاريني)و Astragalus (جراحات عصبي و ايجاد نوعي جنون موسوم به لوكوله) بر روي دستگاه عصبي اثر مي‌كنند .گونه‌هاي 24 جنس مانند جنسهاي Astragalus و Colchicum باعث اختلالات ارثي درجنين مي‌شوند، گونه‌‌هاي10جنس نظيرجنسهاي Arctium(A.lappa)، Vicia(V.vilosa,V.kotshyana)، Euphorbia (E.macrostegia, E.hebecarpa، E.plebia و-) Hypericum(H.perferatum, H.scabrum) ممكن است‌ باعث كوري دام شوند.گونه‌هاي 28 جنس نظير جنسهاي Aristolochia ،Consolida،Delphinium ،Lathyrus، Sophora و Convolvulusداراي سموم آلكالوئيدي باعث ايجاد درماتيت مي‌شوند . گونه‌هاي 3 جنس شامل (C.persicum)Colchicum،(D.mucronata) Daphne ممكن است باعث مرگ ناگهاني دام گردد. گونه‌هاي5 جنس نظير Clematis (,C.isphahanica C.orientalis)، هستند. در نهايت بررسيها همچنين نشان داد كه Hypericum perferatum وEuphorbia macrostegia از جمله مهمترين گياهان سمي منطقه دنا هستند .

    سپاسگزاري

    به اين وسيله از آقاي مهندس جهانديده رياست‌ محترم وقت و آقاي مهندس بافهم معاون اداره حفاظت محيط زيست وآقاي دكتر ولي اله مظفريان(مؤسسه تحقيقات جنگلها ومراتع)به خاطرهمكاريهاي ارزنده نهايت قدرداني را‌ دارد.

    منابع

    1- شماع، محمود و هوشنگ ساعدي،1356.گياهان سمي و تأثير مسموميت آنها در حيوانات، انتشارات دانشگاه تهران چاپ دوم.
    2- صمصام شريعت، هادي و فريبرز معطر،1371.گياهان دارويي سمي‌،علائم مسموميت و درمان.انتشارات استقلال.
    3- عليها، مسعود، 1374.معرفي گونه‌هاي سمي مراتع ايران. چاپ اول، انتشارات مؤسسه تحقيقات جنگلها و مراتع.
    4-Frohne,DP.Fander HJ.A colour atlas of poisonous plant. Wolfpublishing Ltd.London, England. 1983; 291 pp.


    Study of Poisonous Plant of Dena Protected Area
    Azizolah jafari1 - Hamid Rajaian2- Ashkan Azizi1
    1-Faculty of Agriculture, University of yassuj2-Departement of Veterinary, University of shiraz

    Abstract:
    Poisonous plants of Dena area in Kohgiluye and Boyerahmad province were studied in this paper. The necessary information such as floristic List was obtained. Regarding this information and available References in Iran the poisonous plant of the region listed . It was revealed that 220 species (out of 1200 species), 77 Genera (out of 430 Genera), and 45 families (Out of 90 Families) are poisonous or somehow have poisonous materials in Dena area. All of the plants That produse Nitrite and Cyanide or affect on Blood (30 Genera) affect on cardio - pulmonary system. 26 Genera such as Quercus spp and solaum spp affect on diyestive system and 27 Generea such as Astragalus spp. and Daturea spp affect on nervous system.24 genera such Astragalus spp. and Colchicum spp,caused congenital defects in fetus Planbs containing Cyanide,Nitrate and Nitrite,Cardiac glycosides and 3 Genera such as Colchicum spp maybre caused sudden death and 5 Genera such as Ammi spp,and Dryopteris spp.May be caused blindness in animals.The survey also showed that Hypericum perfaratum and Euphorbia macrostegia are the most important poisonius plants of the Region .
    Keywords: Poisonos plants




  2. تشكرها از اين پست


  3. #52
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 50

    بررسي نيازهاي اكولوژيكي گياه دارويي Dracocephalum kotschyi
    به منظور كشت واهلي كردن آن
    مسعود عسگرزاده1، كريم باقرزاده2 و بابك بحريني نژاد2
    1- كارشناس 2 - اعضاي هيأت علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي اصفهان
    اصفهان - ص. پ. 199 - 81785



    خلاصه

    زرين گياه يكي از گونه‌هاي دارويي كشور ما مي‌باشد كه به علت تأثير درماني در كاهش تب، درد مفاصل و روماتيسم از قديم مورد توجه مردم مناطق تحت رويش آن بوده و به علت بهره برداري بي رويه در حال انقراض مي‌باشد. اين تحقيق با هدف بررسي نيازهاي اكولوژيكي گياه به منظور كشت و اهلي كردن آن در سالهاي 1380 تا 1382 در شهرستانهاي كاشان، سميرم، فريدن و فريدونشهر به مرحله اجرا در آمد. نيازهاي اكولوژيكي گياه از طريق منابع موجود، بررسيهاي آزمايشگاهي، ثبت مراحل فنولوژيكي، تحليل خاك و بررسيهاي عرصه‌اي مورد مطالعه قرار گرفت و در نهايت نقشه پراكنش گياه و شرايط اكولوژيكي رشد آن مشخص گرديد.
    واژه‌هاي كليدي: اكولوژيكي، گياه دارويي، Dracocephalum kotschyi


    مقدمه

    با توجه به فرسايش ژنتيكي كه در سالهاي اخير متوجه اغلب نباتات مرتعي و به خصوص دارويي شده است. برخي از اين گونه‌ها را فقط در شرايط خاص اكولوژيكي مي‌توان پيدا نمود. با در نظر گرفتن اين نكته كه گياهان طي قرون گذشته با شرايط محيطي سازگاري پيدا نموده‌اند ضرورت دارد ويژگيهاي اكولوژيكي آنها مورد بررسي قرار گيرد تا با شناخت دقيق بتوان نسبت به حفظ، احياء و توسعه اين گونه‌ها اقدام نمود. زرين گياه از جمله گياهاني است كه مي‌تواند در توليد داروهاي برطرف كننده درد، التهاب و تسكين دهنده دردهاي روماتيسمي مورد استفاده قرار گيرد (3). براي گياهشناسي، آثار فارماكولوژيكي و باليني زرين گياه نشان داد كه عصاره اين گياه اثرات ضد التهاب و درد دارد (1). در تحقيق ديگري توسط زهرا واعظي اثرات درماني گياه مورد مطالعه قرار گرفته است (2).

    مواد و روشها

    ابتدا با استفاده از اطلاعات موجود در مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي اصفهان، فلورها و گزارشهاي كارشناسي همچنين اطلاعات مردمي محل پراكنش گياه مشخص و با حضور در عرصه نقشه پراكنش آن در مقياس 250000 :1 تهيه گرديد.
    پس از تعيين رويشگاهها با استفاده از اطلاعات ايستگاههاي هواشناسي درجه حرارت، ميزان و نوع بارندگي، پراكنش بارندگي در طول سال، تعداد روزهاي يخبندان مشخص شد. عوامل توپوگرافيكي نظير واحدهاي اراضي، ارتفاع و شيب با حضور در رويشگاهها ثبت گرديد. تيپهاي گياهي با استفاده از روش ترانسكت و پلات اندازي مشخص و در طول فصل رشد مراحل فنولوژيك گياه ثبت گرديد.
    اطلاعات زمين شناسي رويشگاهها با استفاده از نقشه‌هاي موجود در استان و بازديدهاي صحرايي مشخص گرديد.

    نتايج و بحث

    مطالعات انجام شده نشان مي‌دهد كه گونه D. kotschyi در ارتفاعات 3000-2800 متري با بارندگي حداقل 300 ميليمتر در شيبهاي جنوبي و جنوب غربي در خاكهاي لومي و لومي شني با حالت سنگريزه‌اي و واريزه‌اي به‌صورت تك بوته رويش دارد. بر اساس تقسيم‌بندي گوسن اين مناطق در اقليم استپي سرد و بر اساس تقسيم‌بندي پابو جزو اقليم‌هاي استپي، نيمه استپي و كوههاي مرتفع وجود دارد. از نظر زمين شناسي بر روي تشكيلات آهكي و شيل دوران اول و دوم در استان اصفهان گسترش دارد. اين مناطق داراي دماي متوسط ساليانه 5/9 - 5/6 با ميانگين حداكثر 17 و حداقل 10- درجه سانتيگراد مي‌باشد. اين گياه رشد خود را از اوايل فروردين ماه شروع و تا اوايل خرداد به رشد رويشي ادامه مي‌دهد. گلدهي از اواسط خرداد تا آبان ماه و رسيدگي بذر به‌صورت تدريجي در هنگام گلدهي مي‌باشد.
    مهمترين تيپهاي گياهي در مناطق رويشي عبارتند از : Agropyron -Astragalus و Artemisia aucheri


    منابع

    1- قفقازي، تقي. 1369. بررسي گياهشناسي، آثار فارماكولوژيكي و باليني زرين گياه. دانشكده داروسازي اصفهان.
    2- واعظي، زهرا. 1359. تحقيق و بررسي در مورد Dracocephalum kotschyi. پايان نامه دكتري، دانشكده داروسازي مشهد.
    3- خدايي، فرهاد. 1365. گياهشناسي و بررسي كيفي مقدماتي و فارماكولوژي زرين گياه. پايان نامه دكتري. دانشكده داروسازي اصفهان.


    A Study on Ecology of Dracocephalum kotschyi for its Cultivation and Domestication
    M. Asgarzadeh, K. Bagherzadeh and B. Bahreininejad
    Agricultural and Natural Resources Research Center of Esfahan
    P. O. Box 81786-199

    Abstract:
    Dracocephlum kotschyi is one of endemic plants in Iran which can be used for decreasing fever, joint pain and rhumatoic pains. Because of extra exploitation this plant is going to be extinct. This study has carried out in 2002 - 2004 in Kashan, Semirom, Fereidan, and Fereidoonshahr in Esfahan province. Phenology, Soil analysis, map distribution and some other ecological factores had studied in this survey.




  4. تشكرها از اين پست


  5. #53
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 51

    معرفي درختان و درختچه‌هاي دارويي استان گلستان
    غلامعلي غلامي1 و سيد علي حسيني (سيد رضا(2
    1- دانشجوي كارشناسي ارشد 2- عضو هيات علمي
    گرگان - خيابان شهيد بهشتي - مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي گلستان - ص پ 4915677555
    پست الكترونيكي : Seidalihoseini @Yahoo.com


    خلاصه

    درختان ودرختچه‌ها علاوه بر توليد چوب، از نظر خواص دارويي نيز حائز اهميت فراوان مي‌باشند. بنابراين شناخت درختان و درختچه‌هاي دارويي نقش به‌سزايي در مديريت آتي آنها خواهد داشت. دراين راستا ابتدا با بهره‌گيري از منابع مختلف علمي فهرست درختان و درختچه‌هاي استان تهيه گرديد سپس با استفاده از نقشه توپوگرافي و بازديد صحرايي محل پراكنش آنها مشخص شد. با بررسيهايي كه بعمل آمد از 400 گونه دارويي موجود استان(3)‎‏، تعداد 82 گونه درخت و درختچه دارويي شناسايي گرديد كه نتايج آن به تهيه جدول شماره 1 منتهي شد كه مهمترين آنها عبارتند از: نمدار، آلوكك، خرمندي، سرخدار، زيتون تلخ، مورد، عناب، به جنگلي، شمشاد، بيد مشك و- كه با برنامه ريزي اصولي مي‌توان بهره‌برداري بهينه از آنها بعمل آورد بدون اينكه خطري رويشگاهايشان را تهديد نمايد.
    واژه‌هاي كليدي: درختان، درختچه‌ها، دارويي


    مقدمه

    از فلور منطقه هيركاني در شمال حدود 3000 گونه گياه گزارش شده است كه بيش از 300 گونه درختي و درختچه‌اي(بومي وغيربومي) آن داراي خاصيت دارويي مي‌باشد كه در سطحي معادل 9/1 ميليون هكتار جنگل شمال پراكنده‌اند (4). استان گلستان با 2/2 ميليون هكتار داراي 430 هزار هكتار جنگل بوده كه سطحي معادل 20 درصد را پوشانده است كه و به علت موقعيت جغرافيايي و وضعيت خاص توپوگرافي و همچنين تنوع آب و هوايي، رويشگاه طبيعي بسياري از گياهان دارويي ازجمله درختان و درختچه‌هاي دارويي مي‌باشد.
    در راستاي اجراي طرح جمع آوري، شناسايي و نگهداري ذخاير ژنتيكي درختان و درختچه‌هاي جنگلي استان گلستان و ساير تحقيقات انجام شده و همچنين با بررسيهاي بعمل آمده از منابع علمي، پيمايشهاي صحرايي و مشاهدات عيني بيش از 400 گونه گياهي دارويي شناسايي شده است كه گياهان دارويي درختي و درختچه‌اي مشتمل بر 81 گونه , 63 جنس و 39 خانواده گياهي مي‌باشد.

    مواد و روشها

    ابتدا با استفاده از منابع مختلف علمي فهرست گونه‌هاي درختي و درختچه‌اي موجود در سطح استان تهيه گرديد (7،6،1)، بعد با استفاده از نقشه توپوگرافي با مقياس 250000 /1 و بازديدهاي صحرايي (مشاهدات عيني) محل پراكنش آنها مشخص شد. با بكار‌گيري منابع 5،3 دارويي بودن درختان و درختچه‌ها و قسمتهاي مورد استفاده آنها مورد بررسي قرار گرفت.


    نتايج و بحث

    نتايج حاصل از اين تحقيق منتج به شناخت 81 گونه، 63 جنس و 39 خانواده گرديد كه در جدول شماره 1 خلاصه گرديده است.
    از ميان گونه‌هاي شناسايي شده تعداد 61 گونه (3/75 درصد) جنگلي وتعداد 20 گونه (7/24 درصد) مرتعي مي‌باشند. كليه گونه‌هايي كه در مراتع پراكنش يافته‌اند درختچه‌اي بوده واز ميان گونه‌هاي جنگلي 33 گونه را درختي (1/54 درصد) و 28 گونه (9/45) را درختچه‌اي تشكيل مي‌دهند.درختان و درختچه‌هاي دارويي علاوه بر توليد چوب، حفظ آب و خاك، پناهگاه حيات وحش و - حاوي خواص درماني بسيار با ارزشي مي‌باشند كه با بهره‌برداري بهينه و اصولي از مواد مؤثر و تركيبهاي شيميايي آنها نه تنها تخريب رويشگاهها و نابودي آنها در مقايسه با بهره برداري به منظور برداشت چوب را ندارند، بلكه در توسعه اقتصادي كشور براي تامين نيازهاي داخلي به دارو، جلوگيري از خروج ارز، صادرات گسترده و ايجاد اشتغال مي‌تواند نقش مهمي داشته باشند.

    منابع

    1- ثابتي، حبيب اله (1355). جنگلها درختان و درختچه‌هاي ايران. سازمان تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي
    2 - حسيني، سيد علي (1379). جمع آوري و شناسايي فلور استان گلستان، مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي گلستان
    3- حسيني، سيد علي. گياهان دارويي استان گلستان (منتشر نشده)
    4- دهبندي، عبدالرضا و همكاران. (1380). معرفي درختان و درختچه‌هاي دارويي بومي جنگلهاي مازندران و خواص درماني آنها در باورهاي مردمي و منابع علمي. چكيده مقالات همايش ملي گياهان دارويي ايران.موسسه تحقيقات جنگلهاومراتع. شماره 28
    5- زرگري، علي. (1370-1368). گياهان دارويي، جلد 5-1. دانشگاه تهران
    6- مبين،صادق. (1374-1354). رستني‌هاي ايران،فلور گياهان آوندي، جلد 4-1. دانشگاه تهران
    7- Akhani. H.,(1998). Plant biodiversity of




  6. تشكرها از اين پست


  7. #54
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 52

    معرفي و بررسي برخي خصوصيات اکولوژ يکي چهار گونه داروئي
    شاخص در مناطق خشک و بياباني خراسان
    براتعلي غلامي و محمد علي عسکرزاده
    مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي خراسان

    خلاصه

    هدف از اين بررسي معرفي رويشگاهها و شناحت برخي نيازهاي اکولوژيکي چهار گونه داروئي ( کندل ، آنغوزه ، نوروزک و آويشن شيرازي ) است که اين گونه ها عمدتاً در شرايط خشک و بياباني جنوب خراسان رويش دارند . بدين منظور پس از شناسائي رويشگاه گونه هاي مورد مطالعه با مراجعه به اين رويشگاهها پوشش گياهي غالب ، گونه هاي همراه در هر رويشگاه ، خصوصيات خاک و زمين شناسي ، ارتفاع از سطح دريا ، شيب ، مراحل فنولوژي گونه ها و ساير موارد لازم يادداشت برداري گرديد . همچنين با استفاده از نقشه هاي اقليم استان ، زمين شناسي و قابليت اراضي فاکتورهاي مختلف اقليمي ، سازندهاي زمين شناسي و واحدهاي اراضي در رويشگاه گونه ها مشخص گرديد . نتايج حاصله از اين تحقيق مشخص نمود كه چهار گونه مورد بررسي عمدتاً در منطق جنوبي استان با شرايط اكولوژيك خشك و بيا باني براحتي سازگار شده و رشد مي نمايند. دامنه تغييرات بارندگي براي اين گونه ها بين 150 - 250 ميلي متر در سال متغيير است گونه كندل عمدتاً در اقليم خشك و نيمه خشك سرد و معتدل با خاكهاي كم عمق سبك و بافت شني لومي و سازندهاي مارن و ماسه رويش دارد . گونه آنغوزه در خاكهاي سنگلاخي و سنگريزه دار و مارنهاي قرمز و سفيد در دامنه ارتفاعي 950 - 2400 متر از سطح دريا پراكنش دارد رويشگاه نوروزك بيشتر در ارضي فقير ولي آهندار با سازندهاي گچي و آهكي و خاك كم عمق و سنگلاخي قرار دارد . آويشن شيرازي در اقليم خشك بياباني سرد و نيمه خشك گرم و دامنه ارتفاعي 1000 - 2300 متر از سطح دريا و با سازندهاي گچي و خاك صخرهائي و قلوه سنگ سازگار شده است .
    واژه‌هاي كليدي : نيازهاي اكولوژيكي، گياهان دارويي، خراسان

    مقدمه :

    گونه هاي داروئي مورد مطالعه از گياهان اسانس دار مهم وشاخص مناطق خشك و بياباني استان خراسان هستند كه از نظر داروئي و صنعتي از اهميت ويژه ائي برخوردارند شناخت نيازهاي اكولوژيكي گونه هاي داروئي به منظور ايجاد زمينه كشت و اهلي كردن آنها و در كاهش فشار برداشت از مراتع از اهميت خاصي برخوردار است گونه هاي كندل و آنغوزه بشدت مورد بهره برداري قرار مي گيرند كه درصورت ادامه اين روند در آينده ائي نه چندان دور شاهد انقراض آنها خواهيم بود . رويشگاه گونه هاي آويشن شيرازي و نوروزك نيز محدود به مناطق خاصي است كه ادامه تخريب مراتع زمينه انقراض آنها را نيز فراهم مي آورد . كليه گونه هاي فوق بطور سنتي براي درمان بيماري هاي مختلف كار برد سنتي دارند .

    مواد و روشها :

    رويشگاههاي اين گونه ها در استان با استفاده از منابع علمي ( گزارشات شناخت مناطق اكولوژيك استان، فلور گياهي و- ) و تلفيق آنها با مطالعات ميداني در استان خراسان.مورد شناسائي قرار گرفت . با استفاده از نقشه هاي موجود فاكتورهاي اقليمي ، زمين شناسي ، خاكشناسي ، قابليت اراضي مشخص و انجام عمليات صحرائي و نمونه گيري ساير موارد از قبيل : ارتفاع رويشگاهها ، درصد و جهت شيب ، پوشش گياهي رويشگاه و تراكم و پوشش تاجي گياه و مراحل فنولوژي در رويشگاه بررسي گرديد .

    نتايج و بحث :

    نتايج بررسي نشان داد که گونه هاي مورد بررسي عمدتاً در مناطق جنوب خراسان با شرايط اقليمي سخت و خاکهاي فقير و سبک سازگار شده اند درواقع اين گونه كم توقع بوده و با حداقل فاكتورها محيطي مؤثر در رشد و نمو گياه رشد نموده و تجديد حيات مي نمايند. گونه داروئي و صنعتي آنغوزه ( Ferula assa - foetida ) در محدوده ارتفاعي 2400- 950 متري ازسطح دريا پراکنش دارد که ميزان بارندگي در رويشگاه هاي آن بين 250-150 ميليمتر در سال متغيير است و اين گياه بيشتر در سازندهاي زمين شناسي با مارنهاي قرمز و سفيد متراکمتر است . صمغ حاصله از ريشه اين گياه از محصولات مهم و صادراتي استان است كه از مراتع برداشت مي گردد . اين گونه جوانه هاي زايشي وبرگهاي آنغوزه در ابتداء فصل رشد در تهيه نوعي آش مصرف سنتي دارد و صمغ گياه به عنوان ضد تشنج ، ضد كرم، قاعده آور ، بادشكن و براي درمان هيستري و دفع آفات خاكزي و تهيه نوعي چسب الماس بكار مي رود.
    گونه كندل ( Dorema ammoniacum ) نيز در مناطق جنوبي استان و اقليم هاي بيا باني سرد، خشك و نيمه خشك سرد و در مناطق دشت و نسبتاً مسطح نسبت به ارتفاعات از پراکنش بيشتري برخورداراست خاک اين مناطق داراي بافت سبک ( شني - لومي و لومي - شني ) مي باشد که عمدتاً ماسه سنگ و مارن مي باشند . دامنه تغييرات ارتفاع از سطح دريا در رويشگاهاي اين گونه بين 2000 - 1000 متر است . صمغ حاصله از ساقه گياه اهميت صادراتي داشته و در درمان زخمهاي چركي ، انگلهاي گوارشي و بيماريهاي تنفسي كاربرد سنتي دارد
    نوروزك ( Salvia lerrifolia ) اين گياه در کشور فقط در مناطق جنوبي استان خراسان و بيارجمند استان سمنان رويش دارد. به اقليم هاي خشك بياباني سرد ، نيمه خشك بياباني و فرا خشك سرد سازگار شده است. دامنه ارتفاعي رويشگاه گياه بين 600-1800 متر از سطح دريا متغيير است اين گونه به خشکي مقاوم و به شوري حساس است . برگ گياه در كاهش قند خون ، ناراحتيهاي معده و به عنوان ضد تشنج و التهاب بصورت سنتي مصرف مي شود.
    آويشن شيرازي ( Zataria multiflora ) يکي از گونه هاي اسانس دار و با ارزشي است که پراکنش محدودي در دنيا دارد. در خراسان اين گونه در مناطق جنوب استان پراکنش دارد . اين گونه در واريزه هاي باد بزني شکل ، تشکيلات آهکي ، سازنده اي گچي و کنگلومرا ديده مي شود . خاک اين رويشگاهها گچي و آهکي بوده و معمولاً داراي قلوه سنگ زيادي است ارتفاع از سطح دريا در رويشگاههاي اين گونه بين 2300 - 1000 متر متغيير است و اقليم اين مناطق عمدتاً نيمه خشک گرم ، فراخشک سرد و خشک بياباني سرد است . ميزان بارندگي در رويشگاههاي گياه بين 250-150 ميلي متر در سال متغيير است




  8. تشكرها از اين پست


  9. #55
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 53

    بررسي برخي خصوصيات اکولوژيکي ريواس ( Rheum ribes )
    و امکان کشت زراعي آن در مشهد
    براتعلي غلامي1 ، محمد علي عسکرزاده1 و عبد الکريم نگاري2
    به‌ترتيب اعضاء هيأت علمي و کارشناس مركز تحقيات کشاورزي خراسان
    E-mail : [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]


    خلاصه

    ريواس يكي از گونه‌هاي دارويي ، صنعتي و غذايي است كه متأسفانه به‌دليل عدم وجود تحقيقات لازم در حال حاضر در مراتع و رويشگاه اصلي پرورش يافته ، برداشت ودر نهايت به بازار مصرف عرضه مي‌گردد. به منظور شناخت نيازهاي اكولوژيكي و امكان كشت در شرايط مزرعه در ابتداء رويشگاههاي گياه در استان مشخص و سپس خصوصيات اكولوژيكي رويشگاه از قبيل : اقليم ، پوشش گياهي ، زمين شناختي ، توپو گرافي و خاك و ارتباط آنها با گياه بررسي شد همچنين امکان كشت بصورت زراعي در مشهد مورد بررسي قرار گرفت. نتايج بررسي در رويشگاه نشان داد كه اين گونه به طور عمده در مناطق كوهستاني و مرتفع با بارندگي بيش از 150 ميليمتر با اقليم خشك و نيمه خشك سرد و فراسرد و سازند‌هاي زمين شناختي شيل و شيست با رخنمون سنگي رويش دارد. گياهان بالشتكي از مهمترين گونه‌هاي همراه ريواس در رويشگاه مي‌باشند. در شرايط مزرعه بذرهاي كشت شده در آذر و دي ماه از درصد سبز شدن و استقرار بيشتري نسبت به ساير زمانهاي كاشت برخوردار بودند و در سال اول و دوم توليد ريشه و دو برگ اصلي نموده و در نهايت در اواخر خرداد برگها كاملاٌ خشك شدند. ( استقرار گياه در شرايط مزرعه در تصاوير مشخص شده است ).
    واژه‌هاي كليدي: ريواس، اكولوژي، اهلي كردن


    مقدمه

    بهره برداري بي رويه از ريواس در مراتع و مناطق رويش گياه در حال حاضر زمينه تخريب و نابودي آن را فراهم نموده است. در صورت امكان كشت زر اعي علاوه بر افزايش توان توليدي گياه روند تخريب مراتع كاهش خواهد يافت. استانهاي خراسان ، آذربايجان غربي و كردستان عمده ترين مراكز توليد و پرورش ريواس كشور محسوب مي‌شوند. در استان خراسان مراتع كوهستاني شهرستانهاي نيشابور ( ارتفاعات بينالود ) و كاشمر از مهمترين مناطق برداشت ريواس مي‌باشند. در كتاب ابو نصر هروي (قرن نهم هجري ) از اين گياه به نام ريواج نامبرده شده كه در رابطه با خواص دارويي آن بيان شده كه : (ريواج سرد بوده شكم را ببندد و صفرا و خون را بنشاند ) همچنين بذر آن در صنايع رنگرزي كاربرد دارد و ريواس پرورش يافته در تهيه شربت و شراب ريواس استفاده مي‌گردد. ريشه گونه‌اي ريواس كه به نام ريوند چيني معروف است ( Rheum officinalis ) به عنوان اشتها آور،،محرك هضم ، ،ملين و مسهل استفاده مي‌شود.

    مواد و روشها

    رويشگاههاي اين گونه در استان با استفاده از منابع علمي مختلف (گزارشهاي شناخت مناطق اكولوژيكي استان، فلور گياهي و-) و تلفيق آنها با مطالعات ميداني در استان خراسان.مورد شناسايي قرار گرفت. با استفاده از نقشه‌هاي موجود و انجام عمليات صحرايي و نمونه گيري عوامل اقليمي ، زمين شناختي ، خاكشناختي ، قابليت اراضي و ساير موارد از قبيل : ارتفاع رويشگاهها ، درصد و جهت شيب ، پوشش گياهي رويشگاه و تراكم و پوشش تاجي گياه و مراحل فنولوژيكي در رويشگاه بررسي گرديد. بذر گياه جمع آوري و بعد در چهار تاريخ كاشت مختلف ( آذر ، دي و بهمن و اسفند سال 1381 ) در شرايط مزرعه به‌صورت رديفي كشت گرديد. جوانه‌زني بذر نيز در شرايط هواي آزاد و به‌صورت كشت در گلدان صورت گرفت. و پس از كاشت موارد لازم در شرايط مزرعه و گلدان يادداشت برداري گرديد

    نتايج و بحث

    رويشگاه اين گونه در خراسان به‌طور عمده در مناطق جنوبي ، مركزي ، جنوب غربي و شرقي و در ارتفاعات با زمستانهاي سرد ويخبنداني با دامنه ارتفاعي 1200 تا 3200 متري مي‌باشد و ازمهمترين مناطق بهره برداري و پرورش آن ارتفاعات شهرستانهاي نيشابور ،كاشمر ،گناباد، طبس، فردوس، بيرجند، قاين و نهبندان مي‌باشد كه سالانه مقدار قابل توجهي پس از پرورش بهره برداري و صادر مي‌گردد طبق بررسي انجام شده مشخص گرديد كه اين گونه به‌طور عمده در اقليم‌هاي خشك و نيمه خشك سرد و فرا سرد ، خشك و بياباني سرد ، نيمه مرطوب فرا سرد و مديترانه‌اي فرا سرد با دامنه تغييرات بارندگي بين 150 - 450 ميلي متر درسال رويش دارد. از نظر زمين شناختي بيشتر در سازند‌هاي شيل و فيلت مشهد ، ناحيه بينالود، سنگهاي آهكي و شيست و مارن با رخنمون سنگي ، سازندهاي آهك شتري و سرخ شيل مشاهده مي‌گردد ريواس در شيبهاي جنوبي با دامنه ارتفاعي 1700 تا 2000 متري با شيب 20 تا 40 درصد تراكم بيشتري دارد. در دامنه‌هاي جنوبي، محصول بيشتر با كيفيت بهتري توليد مي‌گردد. اين گياه در خاكهاي غير شور با 7 - 5/5 PH = و با بافت سبك و شني و شني - لومي رشد مي‌نمايد. در شرايط رويشگاه رشد رويشي گياه از اوايل فروردين شروع شده و در اوايل ارديبهشت گل داده و در اواخر ارديبهشت تا اواسط خرداد بذرهاي تشكيل شده و در نهايت در اواخر خرداد تا اواسط تير ماه بذرهاي گياه مي‌رسند. Artemisia Acantholimon Astragalus , Cousinia Acanthophyllum , Scariola orintalis Salvia lerrifolia ، Bunium persicum ، Eremurus spectabilis و ‏Teucrium polium ، از مهمترين گونه‌هاي همراه در رويشگاه ريواس محسوب مي‌شوند. نتايج مقدماتي كشت در مزرعه نشان داد كه فقط زمان كشت آذر و دي ماه موفقيت آميز بود و بذرهاي كشت شده در بهمن و اسفند اصلاٌ سبز نشدند. در بررسي كشت گلداني نيز همين نتيجه بدست آمد به‌طوري كه از تعداد 100 عدد بذر كشت شده در داخل گلدان در زمانهاي مورد بحث نيز در زمان كاشت آذر و بهمن هر دو 34% و زمان كشت بهمن تنها 3 % بذرهاي سبز شدند. بررسي مراحل رشدي گياه در شرايط مزرعه نيز نشان داد كه تا كنون (پس از گذشت دو فصل زراعي) گياه مورد مطالعه فقط توانسته است توليد 2 عدد برگ اصلي نموده و ذخاير ريشه خود را افزايش دهد. در منابع سنتي قديم گفته شده كه اين گياه از سال چهارم قابل بهره برداري است، بنابر اين بايد منتظر گذشت زمان و رشد تكميلي گياه بود تا بتوان اظهار نظر قطعي نمود

    منابع

    1- غلامي، براتعلي.1380. بررسي مقدماتي نيازهاي اکولوژيکي و خواص دارويي ريواس. همايش ملي گياهان دارويي.
    2- پويان، حسن. 1368. گياهان دارويي جنوب خراسان
    3- زرگري، علي.1369. گياهان دارويي. جلد 4
    4-Horn, v and chirsta weill. 1996. The Encyclopedia of medicinal plant


    An investigation on ecological characteristic of Rheum ribes and possibility of its cultivation in Khorasan province
    Barat Ali gholami - Mohammad Ali Askarzadeh- Adulkarim negari

    Abstract
    Rheum ribes is one of the main medicinal and industrial plants. This research carrid out for identification of ecological characteristic in habitats and cultivation of R.ribes in field. Seeds planting on different date in field condition. results showed that It growths on mountains and the range of rains is more than 150mm. Its climate is dry and semi dry and cool. It is cooperated with cousion plants in mountain range land. Establishment and germination rate of R.ribes seeds in field was maximum in December and Januar. in After year root and leaves growth and then leaves was dry in Jun.
    Keywords: Rheum vibes, cultivation




  10. تشكرها از اين پست


  11. #56
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 54

    بررسي برخي نيازهاي گونه دارويي گيلاس وحشي (Cerasus avium)
    در جنگلهاي مازندران
    فرداد فرهادي 1 ، كامبيز اسپهبدي 2 و حامد يوسف زاده 3
    1- دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
    2- عضو هيأت علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي مازندران
    3- دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه تربيت مدرس


    خلاصه

    اين بررسي در 20 هزار هكتار از جنگلهاي مازندران واقع در جنوب ساري انجام شد. نيمرخ ارتفاعي با جهت شمال شرقي به جنوب غربي از ابتداي جنگل تا پايان آن در ارتفاعات البرز مورد پيمايش قرار گرفت. ويژگيهاي اكولوژيك شامل وضعيت خاك جهت و شيب دامنه سنگ مادري و پوشش گياهي در مناطقي كه بيش از دو پايه گيلاس در كنار هم حضور داشتند بررسي شد. نتايج تحقيق نشان داد كه گيلاس وحشي گونه ايست نورپسند كه بصورت انفرادي در جامعه راشستان زيست ميكند. پراكنش آن از جنگلهاي ميان بند آغاز شده و تا ارتفاعات فوقاني بالا ميرود. خاكهاي عميق را دوست دارد و از نظر اسيديته, داراي اسيديته ضعيف تا خنثي ميباشد. اين گونه در دامنه‌هاي شمالي, شرقي و شمال شرقي داراي بيشترين تراكم مي‌باشد. .ميوة آن در اواخر خرداد مي‌رسد. توليد نهال در نهالستان بسيار آسان بوده و مي‌توان از آن بعنوان يك گونه چند منظوره در جنگلكاري استفاده كرد.
    واژه هاي كليدي: گيلاس وحشي, گونه داروئي, نيازهاي اكولوژيكي


    مقدمه

    وابستگي شديد كشورمان به واردات مواد اوليه دارويي و خروج مقادير زيادي ارز لزوم توجه جدي به استعدادها و توانمنديهاي گياهان دارويي بومي كشورمان را ايجاب مي‌كند.
    از طرف ديگر علي رغم دارا بودن سابقه ديرينه در استفاده از طب سنتي و گياه درماني و بهره مندي از ذخاير ارزشمند فلور گياهان دارويي بدليل غلبه فرهنگ مصرف گرايي از پيشينه ارزشمند خود در اين زمينه غافل مانده است. با ادامه چنين روندي بيم آن ميرود جامعه و بويژه نسل جديد از يك منبع درماني طبيعي محروم گرد.
    گيلاس وحشي(Cerasus avium) گونه ايست از خانواده گل سرخ و جنس گيلاس كه ارتفاع آن در برخي موارد از 20 متر فراتر ميرود. پوست آن متمايل به ارغواني خاكستري يا كمي تيره مي‌باشد. برگهاي آن تخم مرغي كشيده با نوك تيز و يا كشيده و قاعده‌اي گرد و با حاشيه دندانه‌اي اره‌اي ساده و يا مضاعف و نامنظم مي‌باشد. ميوه آن شفت كروي كوچك به قطر يك سانتي متر گوشت دار و ترش مزه است(1)..
    اين گونه به تناسب نژادها و واريته‌هاي مختلف داراي 6 الي 15 درصد مواد قندي و اسيدهاي آلي مختلف است(2).
    از برگ و ميوة آن و همچنين دم كرده ميوه آن در درمان بيماريهايي نظير ورم كليه(نفريت)، آلبومينوري، آب آوردن اعضاي بدن، تجديد حيات سلولهاي بشره پوست و دفع رسوبات ادراري سنگ كليه و همچنين بعنوان مدر در بيماريهاي مختلف بكار ميرود(2). شايد ايران داراي غني ترين فلور گونه‌هاي چوبي باشد ولي متاسفانه توجه زياد به توليد چوب مانع از آن شده تا استعدادهاي بالقوه توليد اندامهاي دارويي بصورت بالفعل درآيد.گيلاس وحشي (Cerasus avium) يكي ازاين گونه‌ها در ايران مي‌باشد. لذا اهميت آن ايجاب نمود تا مطالعات اكولوژي روي آن صورت گيرد.

    مواد و روشها

    به منظور بررسي خصوصيات اكولوژي گيلاس (Cerasus avium), قطعات نمونه به صورت انتخابي با مساحت 10 آر انتخاب شدند. در مجموع 30 پلات برداشت گرديد. در هريك از اين قطعات نمونه وضعيت اكولوژي قطعه شامل ارتفاع از سطح دريا, شيب, جهت, عمق خاك، گونه‌هاي همراه و وضعيت زادآوري در مناطقي كه بيش از 2 پايه گيلاس در كنار هم حضور داشتند بررسي شد. در مرحله بعد خصوصيات كمي و كيفي پايه‌هاي گيلاس ارزيابي گرديد. اطلاعات اقليمي از اطلاعات ايستگاه هواشناسي اوريملك واقع در در ارتفاع 1000 متر از سطح دريا استفاده گرديد.بر اساس آمار بدست آمده حداقل و حداكثر درجه حرارت 3/2 در ديماه و 4/18 درجه سانتيگراد و حداقل و حداكثر بارندگي ماهيانه، بترتيب برابر 7/94 ميليمتر در شهريور و 9/50 ميليمتر در ديماه گزارش شده است.بعد از جمع‌آوري, داده‌ها با كمك نرم افزار آماري spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.

    نتايج و بحث

    نتايج بررسي نشان داده است كه گونه گيلاس وحشي (Cerasus avium) گونه ايست نورپسند كه بصورت انفرادي زيست مي‌كند. اين گونه در خاكهاي عميق,با بافت لوم رسي تا لوم شني داراي رشد مناسبي مي‌باشد، ولي در خاكهاي كم عمق نيز مشاهده شده است.
    گونه‌هاي همراه آن راش,ممرز، افرا و بلوط مي‌باشد. تركيب گونه اي آن به نحوي است كه در ارتفاعات پائين‌تر بيشتر با گونه بلوط و ممرز همراه بوده و هرچه بسمت ارتفاعات بالا ميرويم تركيب گونه اي آن به سمت راش، افرا و ممرز ميل مي‌كند. ميانگين قطر برابر سينه و ارتفاع آن در بين درختان مطالعه شده بترتيب برابر 3/34 سانتيمتر و 8/24 مترمي باشد.
    از نظر توپوگرافي اين گونه در شيبهاي بين 50 الي 90 درصد و در دامنه‌هاي شمالي، شمال غربي، شرقي و شمال شرقي داراي بيشترين تراكم مي‌باشد. در شيبهاي بين صفر الي 20 درصد داراي بدترين شرايط مي‌باشد(دامنه جنوبي) .بهترين كيفيت براي اين گونه در شيب ملايم(صفر الي 20 درصد) در دامنه غربي و بدترين كيفيت در شيب 20 الي 50 درصد در دامنه جنوبي و بيشترين زادآوري در شيب 30 الي 50 درصد و كمترين آن در شيب 50 الي 90 درصد مي‌باشد. ميوه آن در اواخر خرداد ميرسد و در صورت مساعد بودن شرايط رويشگاهي، هر درخت در حدود 20 كيلوگرم ميوه مي‌دهد.
    با توجه به مطالب ذكر شده ميتوان گفت اين گونه داراي نرمش اكولوژيكي مناسبي بوده و مي‌توان با اطمينان بالا در جنگل كاري از آن استفاده كرد.

    منابع

    1- ثابتي, حبيب الله.1373.جنگلها,درختان و درختچه‌هاي ايران. انتشارات دانشگاه يزد. 810 صفحه
    2- جوانشير, كريم و همكاران. 1376. بررسي فنولوژي درختان جنگلي و الگوي تغييرات دما در جنگلهاي خيرودكنار خزر. مجله منابع طبيعي. جلد 50
    3- زرگري, علي.1370. گياهان دارويي. جلد چهارم. انتشارات دانشگاه تهران. 923 صفحه


    Investigation on some ecological demands of Cerasus avium in Mazandaran forests

    Fardad Farhadi 1 , Kambiz Espahbodi2 and Hamed Yousefzadeh 3
    1- The master science student of agriculture and natural resource university of Gorgan . 2- The member of scientific group of agriculture and natural resources research center of Mazandaran and PHD student of Tarbiatmodares university. 3- the master science student of Tarbiatmodares university

    Abstract
    This resarch was carried out in 20000 hectares of Mazandaran forests located in south of Sari.The results show that Cerasus avium is a light demand tree and lives Fagetum community.It prefers to live in deep and fertilized soil, but also can live in shsllow soil.Its soil acidity variates between weak to nutrient.It is usually accomplish with Quercus castaneifolia (in lower elevate),Fagus orientalis,Acer velutinume and Carpinus betulus.This species has the most density in North ,North West , East and North East aspects with the slope between 50 to 90% . Its fruit ripes in June.Its seedling production in nursery is much easy and so can widely used in forest plantation.
    Keywords:Cerasus avium, medical species,ecological demands




  12. تشكرها از اين پست


  13. #57
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 55

    خصوصيات اکولوژيکي کما کندل (Dorema ammoniacum) و اهميت آن در جنوب خراسان
    عباسعلي فرهنگي، حسين توکلي
    به ترتيب کارشناس منابع طبيعي بيرجند و عضو هيئت علمي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي خراسان


    خلاصه

    کما کندل Dorema ammoniacum گونه اي از خانواده چتريان است که در سطح قابل توجهي در منطقه بيرجند و سربيشه بابارندگي 150 تا 200 ميليمتر بر روي اراضي لومي شني تا لومي رسي و در محدوده ارتفاعي 1450 تا 800 متر رويش دارد. رشد آن در اسفند آغاز و بوته هاي گلدهنده در خرداد ماه به ساقه رفته و نهايتا رشد گياه در تير ماه تاا مرداد ماه متوقف مي شود.از ساقه اين گياه شيرابه اي به نام کندل خارج که استفاده دارويي و صنعتي دارد. عملکرد محصول شيرابه اين گياه در منطقه مورد مطالعهسطح 1000 هکتار تا حدود5/1 کيلوگرم مي رسدکه به عنوان درآمد جنبي مردم اين سامان محسوب مي شود. براي بهره برداري بهينه و پايدار از آن بذرکاري رويشگاهها و آموزش لازم براي برداشت صحيح محصول ضروري است.

    مقدمه

    در عرصه هاي طبيعي مناطق خشک و نيمه خشک تعدادي از گونه هاي خانواده چتريان موادي را توليد مي کنند که به عنوان فراورده هاي دارويي و صنعتي قابيلت استفاده فراوان دارد. يکي از اين گياهان کما کندل(Dorema ammoniacum) است که در مناطق خشک ايران( 1و2) و از جمله در جنوب خراسان رويش دارد. وجود اين گياه در رويشگاه هاي جنوب خراسان داراي اهميت زيست محيطي و اقتصادي براي مردم اين سامان است لذا براي مديريت بهتر رويشگاه ها، خصوصيات اکولوژيکي اين گونه مطالعه شده است.

    مواد و روشها

    اين مطالعه صحرائي در منطقه بيرجند و سربيشه انجام شد. براي اين منظور محدوده هاي رويشي گياه، دامنه ارتفاعي رويشگاه ها، شرايط اقليمي و ادافيکي حاکم، نحوه تجديد حيات، فنولوژي، روش بهره برداري و تاثير آن بر بقا گياه و نيز اهميت اقتصادي آن در منطقه بررسي شده است.

    نتايج و بحث

    Dorema ammoniacum در منطقه مورد مطالعه به نام کما کندل، وشا و اوشک معروف است. گونه اي از خا نواده چتريان بوده که حداکثر، حداقل و متوسط ارتفاع آن در منطقه به ترتيب 240، 80 و 170 سانتيمتر ميباشد. رشد گياه از اوائل اسفند شروع و بوته هاي گلدهنده درخردادماه توليد ساقه و گل مي کنند. بذر آن حداکثر تا اواسط تير مي رسد و بسته به ميزان بارندگي ساليانه، رشد گياه در تير ماه تا اواخر مرداد ماه متوقف مي گردد. بوته هاي غير گلدهنده از اوائل خرداد ماه شروع به خشک شدن مي نمايند. گياهي مونوکارپيک است و عمر آن بين 5 تا 7سال است که در سال آخر پس از توليد ساقه و بذر از بين مي روند. تجديد حيات مجدد گياه از طريق بذر است.
    رويشگاه هاي اين گياه در منطقه مورد مطالعه در محدوده ارتفاعي 1450 تا 1800 مترقرار دارد. سطح رويشگاه هاي کما کندل در منطقه بالغ بر 15000 هکتار است که تراکم بوته بين يک تا 120 بوته در هکتار را دارا مي باشد. لذا بهره برداري در سطوح با تراکم مناسب ( بالاتر از 50 بوته در هکتار) اقتصادي است. ميزان بارندگي اين مناطق بين 150 تا 200 ميليمتر در سال است. خاک رويشگاه ها ي کما کندل داراي بافت لومي شني تا لومي رسي است. وجود گچ و آهک قابل ملاحظه در رويشگاههاي اين گياه در سمنان گزارش شده است (1). وزش بادهاي گرم (تف باد) در بعضي ازسالها در مرحله گلدهي باعث کاهش بذردهي و کاهش و توقف حرکت شيره گياهي مي گردد. در چنين سالهائي عدم شيرابه دهي و بذردهي از اثرات آن مي باشد.
    گزش حشرات و يا خراش در سطح ساقه باعث ترشح و خروج شيره شيري رنگ شده که در مجاورت هوا خشک و شکننده بوده و نهايتا به صورت ماده کريستاله زرد رنگي در مي آيد. بوي آن نامطبوع و طعم آن بسيار تلخ است. اين ماده توسط همه اهالي ازکوچک تا بزرگ در مرحله خميري برداشت مي شود و احتياج به تخصص و ابزار خاص ندارد.
    توليد اين محصول حدود 5/1 کيلوگرم در هکتار در رويشگاههاي با تراکم مناسب تخمين زده مي شود. قيمت هر کيلو بين 35000 تا 70000ريال به فروش مي رسد. محصول اين گياه توسط روستاييان مجاور رويشگاه ها در طي مدت دو ماه از اول خرداد برداشت مي گردد.
    در پاي بوته هاي کما قارچ خوراکي نيز مي رويد که در اوائل بهار توسط روستائيان برداشت مي شود. ضمن اينکه علوفه بوته هاي اين گياه در قديم برداشت و در زمستان به صورت علوفه خشک مورد استفاده دام واقع مي شده است. البته اين برداشت در ميزان تراکم گياه اثر منفي دارد. دامها از کما کندل در اواخر مرحله رشد استفاده مي کنند، ساقه هاي چوبي آن هم براي سوخت مورد بهره برداري قرار ميگيرد.
    برداشت شيرابه اين گياه از اوائل خرداد و همزمان با گلدهي گياه مي باشد که زمان نامناسبي است و باعث ريزش گل ها و بذور نارس مي گردد. بعضي از ساقه ها هم در اثر خم کردن بيش از حد مي شکند.. در اين زمينه آموزش بهره برداران براي برداشت صحيح ضروري است. براي احيا رويشگاه ها مي توان بهره برداران را در ازاء بهره برداري از محصول متقاعد به بذرکاري در اين عرصه ها نمود. نمونه عملي اين کار براي کما آنغوزه در رويشگاه هاي موجود در طبس جواب مثبتي را داده است.

    منابع

    طاهريان، کاظم. 1380. بررسي نيازهاي اکولوژيکي گياه صنعتي داروئي وشق Dorema ammoniacum و پراکنش آن در استان سمنان. مجموعه مقالات همايش ملي گياهان داروئي ايران. موسسه تحقيقات جنگل ها و مراتع. ص 222.
    قاسمي آريان، عليرضا. 1373. بررسي نيازهاي بوم شناختي گونه کندل و لزوم حفظ و تکثير آن به عنوان يک گياه داروئي، صنعتي و علوفه اي در منطقه جنوب غربي سبزوار. يايان نامه کارشناسي ارشد. دانشکده منابع طبيعي دانشکاه تهران.


    Ecological characteristics of Dorema ammoniacum and its economic importance in South of Khorasan
    Farhangi, A. Tavakoli, H.

    Abstract
    Dorema ammoniacum is a medicinal plant belong to َApiaceae family. It is grown in a vast area in Birjand and Sarbishe with annual rainfall between 150-200mm, soil texture of sandy loam to clay loam in altidunal range of 1450-1800 meter. The growth started in early April, Stems and flowers appeare by late May and growth retarded by July. This plant produces a syrupe as medicinal product. The yield is estimated about 1.5 kg/ha in which accounted as lateral income of local people. For sustinable use of this plant, renovation of habitates by seeding and traning of local people for correct harvest are nessacery.
    Key words: Ecological characteristics, Dorema ammoniacum, economic importance




  14. تشكرها از اين پست


  15. #58
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 56

    شناسايي و تعيين پراكنش گونه‌هاي افدرا) Ephedra spp. (
    در استان آذربايجان غربي
    سيامك فلاحتي قراگوز1 و ‌بهمن عليزاده قره قشلاقي2
    1- دانشجوي دوره phD علوم گياهي, دانشگاه اروميه (Email: [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ])
    2- مركز تحقيقات منابع طبيعي و امور دام استان آذربايجان غربي

    خلاصه‌

    گياه افدرا به سبب وجود آلكالوئيدهاي افدرين و پسودوافدرين داراي خاصيت دارويي در درمان بيماريهاي تنفسي و آسم مي‌باشد. اين تحقيق به منظور شناسايي گونه‌هاي مختلف اين گياه و رويشگاههاي آن در سطح استان آذربايجان غربي و به منظور بررسي ارتباط شرايط اكولوژيكي و پراكنش گونه‌هاي مختلف آن صورت پذيرفته است. نتايج نشان دهنده وجود 9 ناحيه به عنوان رويشگاه اصلي وشناسايي2 گونه E. procera و E. major مي‌باشد. پراكنش دو گونه ارتباط معني‌داري با شرايط اقليمي، زمين شناختي، ‌توپوگرافيكي و خاكشناختي رويشگاه خود دارد.
    واژه‌هاي كليدي: افدرا، شناسايي، پراكنش


    مقدمه

    بررسي اصولي و علمي موضوع گياهان دارويي در عصر جديد وارائه برنامه‌اي علمي در جهت بهره برداري صحيح و بهينه ازآنها،‌ نيازمند شناسايي اوليه رويشگاهها، ‌تهيه نقشه پراكنش وشناسايي اين گياهان درموطن اصلي خود مي‌باشد. دراين راستا،‌ استان آذربايجان‌غربي باداشتن فلور غني، شرايط اكولوژيكي متنوع وفرهنگ بالاي استفاده از گياهان دارويي از جمله رويشگاههاي مهم گياهان دارويي محسوب مي‌گردد.
    گياه افدرا (ريشبز،ارمك) .Ephedra spp ازخانواده Ephedraceae ازجمله گياهان دارويي مهم محسوب مي‌گردد، كه از اين جنس 12گونه درايران گزارش گرديده است. اين گياه به نامهاي محلي: هوموخ، قاتورقويروقي وكچي سقلي ناميده مي‌شود. اين گياه اثربازكننده برونش (Bronchodidator)،‌ ضد سرفه،‌ضد آسم و ضد تب دارد. علاوه بر خاصيت دارويي،‌ داراي ارزش تغذيه‌اي دام (به‌خصوص بز) در مواقع خشكسالي نيز مي‌باشد. گياه افدرا نزد زرتشتيان گياه مقدسي بوده و تا حدودي در منطقه حفظ شده است.
    افدراها گياهاني بوته‌اي،‌ به ارتفاع 4/0 تا يك متر گاهي درختچه‌اي كوچك،‌ داراي ساقه بند بند و برگهاي كوچك و نازك درمحل بند مي‌باشند. گلهاي آنها عموماً به‌صورت شاتونهاي نر و ماده بر روي دو پايه جدا از هم ظاهر مي‌شوند. قسمت مورد استفاده دارويي اين گياه قسمت‌هاي سبزمي باشد. ماده مؤثر آن افدرين وپسودوافدرين مي‌باشد. فرم كلريدرات افدرين دردرمان بيماري آسم استفاده مي‌گردد و مقدار آن به تناسب محل رويش گياه تغييرمي نمايد(2) وبه اين علت شناسايي گونه ها،‌ محلهاي رويش و زيستگاههاي طبيعي آن در يك عرصه مي‌تواند گامي مهم درجهت كشت واستفاده از اين گياه محسوب شود. اين تحقيق به مدت 3سال جهت شناسايي گونه‌هاي بومي و رويشگاههاي جنس افدرا در استان آذربايجان غربي انجام گرديده است.

    مواد و روشها

    روش كار شامل مطالعات اوليه و تهيه نقشه‌هاي توپوگرافي استان، بررسي اطلاعات و منابع موجود ازجمله هرباريوم مركزي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع كشور،‌ عمليات صحرايي در كل عرصه استان، برداشتن نمونه‌هاي گياهي از سطح استان،‌ بررسي ومطالعه ويژگيهاي اكولوژيكي رويشگاهها، شناسايي هرباريومي گونه هاو در نهايت تعيين رويشگاههاي عمده افدرا به تفكيك گونه‌هاي موجود و انتقال اطلاعات بر روي نقشه پراكنش رويشگاههادر استان آذربايجان غربي بوده است.

    نتايج و بحث ‌

    نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه از رويشگاههاي مختلف افدرا در سطح استان (با گستره ارتفاعي 850 متر از سطح دريا در حاشيه سد ارس تا 1900 متر از سطح درياي آزاد درآغوش چالدران)، 9 منطقه داراي تراكم زيادتري مي‌باشد كه اين مناطق عبارتند از : جزيره كبودان واقع در درياچه اروميه،‌ روستاي قره باغ، روستاي قالقاچي دره سوئيدي،‌ روستاي آبگرم دره اوچ مشه،‌ كوه چكش در نوشين شهر، كوه آغداشي در چالدران، گردنه قرمزي يوتقوش در كليسا كندي ماكو،‌ حاشيه رودخانه ارس،‌ قلان دره در تكاب (نقشه شمارة 1). در ميان 9 رويشگاه بيشترين فراواني افدرا از منطقه قره باغ و كمترين آن مربوط به منطقه اوچ مشه مي‌باشد. ‌مطالعات آزمايشگاهي بر روي نمونه‌هاي جمع آوري شده با استفاده از منابع موجود (5،4،3،1) منجر به شناسايي دو گونه افدرا Ephedra procera وE. major در كل استان آذربايجان غربي گرديده است. توجه به مشاهدات صحرايي وشرايط اكولوژيكي رويشگاههاي اصلي افدرا نشانگر سازگاري وتطابق گياه به نواحي سنگلاخي، پرشيب و سخت محيط مي‌باشد و مقاومت به خشكي و تحمل شرايط خاك فقير و وايزه‌اي از جمله ويژگيهاي اين گياه محسوب مي‌گردد.

    1- گونه E. major
    اين گونه در منطقه جزيره كبودان ـ قره باغ ـ قالقاچي ـ تكاب داراي پراكنش قابل توجهي مي‌باشد كه از لحاظ اقليمي داراي بارندگي حداقل استاني وازلحاظ ادافيكي متنوع واز لحاظ توپوگرافي در سطوح كم شيب و مسطح و آفتابگير واقع شده اند. داراي رنگ تيره در ساقه و برگهاي تحليل رفته نسبت به گونه ديگر مي‌باشد و در گستره ارتفاعي 1300 تا 1700 متر از سطح دريا واقع شده‌اند (تصوير شمارة 1).
    2- گونه E. procera
    رويشگاههاي اين گونه منطقه كوه چكش،‌ دره اوچ مشه، حاشيه رودخانه ارس, روستاي ميدان درچالدران وكليسا كندي در ماكو مي‌باشد. بيشتربر روي خاكهاي ماسه‌اي درشت دانه، واريزه‌اي و گهگاه در شيارهاي سنگ‌ها ودر سطوح پرشيب باگستره ارتفاعي وسيع(900تا1900متر) گسترش دارند.

    سپاسگزاري

    بدين‌وسيله از كليه همكاران و هماهنگ كننده طرح (خانم فاكرباهر وآقاي باباخانلو), ايستگاه تحقيقاتي ساعتلو اروميه ومركزتحقيقات منابع طبيعي واموردام استان آذربايجان غربي به‌خاطر همكاري بيدريغ نهايت قدرداني مي‌گردد.

    منابع

    1- رحيمي نژاد، ‌محمد رضا وسيامك فلاحي قراگوز، ‌(1378). بررسي پوشش گياهي منطقه حفاظت شده موته. مجله زيست شناسي ايران ـ شماره 4-1،‌ دانشگاه تهران.
    2- زرگري،‌علي،‌(1370). گياهان داروئي. انتشارات دانشگاه علوم پزشكي تهران. جلد پنجم.
    3- فلاحي قراگوز, سيامك و بهمن عليزاده قره قشلاق، ‌‌(1382). معرفي فلوراستان آذربايجان غربي. يازدهمين كنفرانس سراسري زيست شناسي ايران.
    4- Parsa, A. (1980(. Flora of Iran. Ministry of culture and higher educotion of Islamic republic of Iran.
    5- Rechinger, K.H. (1963-1993). Flora Iranica. Akademiche Druck- U.Verlagsanstalt, Graz- Austria.

    نقشه 1: پراكنش رويشگاههاي دو گونه افدرا در استان آذربايجان غربي.

    شكل شماره 1: Ephedra major




    Identification and detecting the distribution of Ephedra Species
    in west Azarbaijan

    Abstract
    The different varieties of Ephedra because of having Ephedrine and Pseudo-ephedrine Alkaloids have the drug properties in illnesses respiratory treatment. This research has done in order to recognition of different varieties of this plant and its habitat in west Azerbaijan province and study of its different species.
    The obtained results show 9 regions as a major habitat and recognition of 2 species (E. procera and E. major). Distribution pattern of two species has a meaningful relationship with Climatic, Pedology, Topography, and Edaphic of its habitat conditions




  16. تشكرها از اين پست


  17. #59
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 57

    معرفي ويژگيهاي اكولوژيكي گياه دارويي و بومي ميناي اصفهاني
    محمد تقي فيضي
    كارشناس مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي اصفهان
    اصفهان- شهرك امرحمزه صندوق پستي 199-81785 Email: [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    خلاصه

    گياه ميناي اصفهاني يكي از گياهان مهم دارويي و معطر، انحصاري ايران و متعلق به ناحيه ايرانو - توراني در منطقه رويشي استپي مي‌باشد كه با داشتن خواص دارويي و اسانس بالا مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد. اين مطالعه در سال 80 و 81 انجام شد. براي بررسي ويژگيهاي اكولوژيكي، گياه از رويشگاههاي مختلف آن جمع‌آوري و مورد شناسايي قرار گرفت. نتايج حاكي از آن است كه اين گونه با نام علمي Tanacetum lingulatum متعلق به خانواده Asteraceae مي‌باشد گياهي پايا با بن چوبي به ارتفاع 50- 20 سانتيمتر، گلها لوله‌اي وزرد، ميوه فندقه، موسم گل اواسط خرداد تا اوايل مرداد ماه، اين گونه اولين بار از استان اصفهان جمع‌آوري و شرح گونه از روي آن نوشته شده است، دراستانهاي اصفهان، كرمان، سمنان، يزد، مركزي، و فارس ديده مي‌شود. در واحد‌هاي اراضي كوه، تپه و گاهي دشت در خاكهاي با بافت سبك تا متوسط و بارندگي 210- 160 ميليمتر مي‌رويد. به صورت گونه همراه در تيپ درمنه دشتي Artemisia sieberi و گياهان منطقه استپي ديده مي‌شود. ارتفاع رويشگاههاي آن از سطح دريا بين2500 - 1600 متر مي‌باشد.
    واژه‌هاي كليدي: اكولوژيكي، گياه دارويي، ميناي اصفهاني


    مقدمه

    بشر از دير باز جهت تامين غذا، پوشاك، بهداشت، درمان، سوخت و غيره گياهان را مورد استفاده قرار مي‌داده و با پيشرفت علم و فن‌آوري‌هاي جديد روز به روز بر ميزان وكيفيت آن افزوده مي‌گردد. جهت بهره برداري بهينه در راستاي توسعه پايدار بايست گياهان به‌خصوص گياهان بومي و انحصاري ايران مورد مطالعه و تحقيق قرار گيرند. گياه ميناي اصفهاني با نام علمي Tanacetum lingulatum (Boiss.) Bornm. متعلق به خانواده Asteraceae با نام مترادف آن Pyrtherum lingulatum Boiss. يكي از اين گونه‌هاست. اين گونه براي اولين بار از مورچه خورت اصفهان جمع‌آوري، شناسايي و نامگذاري شده است. به‌طوري كه شرح تيپ گونه از روي نمونه اين منطقه نوشته شده است. و به همين دليل به آن نام فارسي ميناي اصفهاني داده شده است.
    اين گونه گياهي پايا با بن چوبي به ارتفاع 20 تا 50 سانتيمتر، ساقه منشعب وداراي كركهاي منشعب، برگهاي ريز و متناوب پوشيده از كركهاي كوتاه، جام گل لوله‌اي و زرد رنگ، مجتمع در انتها به صورت كپه‌اي، گلها همجنس، ميوه فندقه. اين گونه يكي از گياهان مهم دارويي ومعطر و گونه انحصاري ايران مي‌باشد كه كمتر مورد توجه قرار گرفته است. اين گونه از جنس Tanacetum بوده كه اغلب گونه‌هاي اين جنس داراي بوي خوش و برخي نظير مخلصه در زمره گياهان مهم دارويي است. بنابر اين لازم است تا اين گونه بيشتر مورد مطالعه وتحقيق قرار گيرد. در اين راستا مطالعات اكولوژيكي به‌عنوان يكي از راههاي اصولي جهت توسعه پايدار انسان را ياري مي‌نمايد.

    مواد و روشها

    اين مطالعه در سطح استان اصفهان انجام گرفت. بدين منظور گياه Tanacetum lingulatum (Boiss.) Bornm. متعلق به خانواده Asteraceae ازرويشگاههاي مختلف در استان جمع‌آوري و با استفاده از منابع معتبر مورد شناسايي قرارگرفت همچنين با مطالعه منابع بيشتر اطلاعاتي در مورد پراكنش و خصوصيات گياه شناختي آن كسب گرديد. سپس رويشگاههاي مختلف آن مورد مطالعه وبررسي قرار گرفت و اطلاعات لازم در باره پراكنش، فنولوژي، مرفولوژي، گياهان همراه، هوا و اقليم، خاك و اراضي، ارتفاع از سطح دريا و غيره جمع‌آوري گرديد.

    نتايج و بحث

    نتايج پژوهش نشان داد كه اين گونه گياهي معطر با بوي خوش، موسم گل اواسط خرداد تا اوايل مرداد، انحصاري و بومي ايران ومتعلق به ناحيه ايرانو - توراني در منطقه رويشي استپي مي‌باشد. كه دراستانهاي كرمان، سمنان، يزد، مركزي و اصفهان در شهرستانهاي شهرضا، اصفهان، نجف آباد، تيران، برخواروميمه رويش دارد. ارتفاع رويشگاههاي اين گونه از 1600 تا 2500 متر از سطح دريا متغير است، بيشتر در واحد‌هاي اراضي كوه، تپه و گاهي دشت در خاكهايي با بافت سبك تامتوسط مي‌رويد، اقليم رويشگاهها بر اساس روش تقسيم‌بندي گوسن،نيمه بياباني خفيف،كوپن معتدل سرد با تابستانهاي گرم و خشك مي‌باشد. حد اكثر درجه حرارت مطلق 40 و حداقل مطلق 30- درجه سانتيگراد و ميزان بارندگي رويشگاههاي آن 210 -160 ميليمتر است. پراكنش بارندگي رويشگاههاي آن چندان مطلوب نيست به‌طوري كه عمده بارندگي در پاييز و زمستان مي‌بارد. اين گونه به‌صورت گونه همراه بيشتر در تيپ در منه دشتي Artemisia sieberi ديده مي‌شود و ساير گياهان قابل توجه همراه آن عبارتند از:
    Stipa barbata - Astragalus spp. - Noea mucronata - Eurotia ceratoides - Salsola orientalis - Acantholimon spp. -Scariola orientalis
    ميناي اصفهاني به‌دليل بوي تند وخوش مي‌تواند در عطرسازي، معطر ساختن مواد غذايي، آرايشي و شوينده‌ها مورد استفاده قرار گيرد. جهت درمان بعضي از بيماريها به طور سنتي كاربرد دارد.
    پيشنهادها: باتوجه به اهميت اين گونه از نظر دارويي و بوي خوش كمتر مورد توجه قرار گرفته است. به مطالعات و تحقيقات بيشتري در رابطه با ويژگيهاي اكولوژيكي و تركيبهاي شيميايي آن نياز است.

    منابع

    1- قهرمان، احمد،فلور رنگي ايران، موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع
    2- مظفريان، ولي ا-، 1375، فرهنگ نامهاي گياهان ايران، فرهنگ معاصر
    3- Jalili & Z.Jamzad, 1999, Red Data Book of Iran Rechinger, K.H., Flora Iranica, No.158


    The Introduction of Ecological Characterristics of Medicinal and Endemic plant of the Tanacetum lingulatum
    M.T.Feizi
    Agricultural and Natural Resources Research center of Esfahan
    Email: [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    Abstract
    Tanacetum lingulatum is the one of the most important medicinal and aromatic plants. It is the first record of this plant in Iran Esfahan province. Descrbed species from Esfahan. This study was caried out about Botanical, Ecological characteristic and distribution, climate, pedology and companian plants was detertmined too. Tanacetum lingulatum (Boiss.) Bornm Belong to Asteraceae family. It is perennial, herbaceous, woody at the base. 20-50 cm. High. Leaf small, Flower yellow , all tubular. Fruit achene cylindric 2-3 mm. Flowering period june - july. Photographed: Esfahan, Kerman, Semnan, Yazd, Markazi, And Fars. This species has wige range of altitade from 16oo-2500 m. in Irano-Turanian region. Climate: This plant grows in regions with 160-210mm. Rainfall.
    Soil: Itgrows in medeum textire areas of hills and plain. Important Companian plants: Artemisia sieberi , Astragalus spp.Stipa barbata
    Keywords: Ecological, Medicinal plant




  18. تشكرها از اين پست


  19. #60
    دستیار مدیر مهندسی کشاورزی گیاهان دارویی آواتار "Pejman"
    رشته
    مهندسی کشاورزی
    تاريخ عضويت
    2008/8
    امتیاز
    9329
    پست ها
    6,274

    پيش فرض 58

    خصوصيات اكولوژيكي زوفايي (Thymbra spicata L.)،گونه دارويي استان ايلام
    حسين قرباني
    كارشناس پژوهشي مركز تحقيقات كشاورزي ومنابع طبيعي ايلام
    ايلام-بلوارجنوبي امام(ره )ساختمان شماره 2سازمان جهادكشاورزي- مركز تحقيقات كشاورزي ومنابع طبيعي صندوق پستي386
    تلفن:08413332012


    خلاصه

    زوفايي (Thymbra spicataL.) يكي ازگونه‌هاي دارويي و آروماتيك استان ايلام مي‌باشد.
    گياهي است بوته‌اي، معطرتاارتفاع 40 سانتيمتر كه بيشتر در دامنه‌هاي جنوبي وتپه‌هاي شني رشد مي‌كند و به عنوان ضد عفوني كننده مجاري تنفسي، تونيك، برطرف كننده اسپاسم‌هاي ماهيچه‌اي و...كاربرد فراوان دارد.براساس بررسيهاي صورت گرفته طي سالهاي 83-1381 ابتدا رويشگاههاي آن درسطح استان شناسايي، بعد عوامل مؤثر بر پراكنش مطالعه گرديدند. عوامل مورد تحقيق رويشگاهي شامل ارتفاع از سطح دريا، اقليم،بارندگي ودماي متوسط سالانه، درصد و جهت شيب و... بوده است.
    نتايج حاصل بيانگر ويژگيها و شاخص‌هاي بارز گياهي گونه مذكور مي‌باشد. زوفايي درارتفاع 1160تا420 متر،اقليم بياباني گرم خفيف تا نيمه خشك سرد ودر خاك بابافت شني و عمق سطحي با اسيديته6/7و1-Ec=0.7dsm مي‌رويد. ميزان بارندگي ودماي متوسط سالانه در رويشگاههاي آن به‌ترتيب 507 تا 387 ميليمتر،22تا15 درجه سانتيگراد مي‌باشد.زوفايي به‌صورت متراكم در منطقه گنجوان ودر ساير مناطق مذكور به‌صورت پراكنده ديده مي‌شود. يشترين حضور آن درارتفاع 820 متري است.
    واژه‌هاي كليدي: خصوصيات، اكولوژيكي، زوفا


    مقدمه

    تنوع شرايـط اكولوژيـكي در استـان ايـلام واختلاف پست‌ترين با بلندترين نقطه آن (بيش از 1500متر) گونه‌هاي گياهي متنوعي را بوجود آورده كه داراي ارزشهاي صنعتي، خوراكي ودارويي بوده و نقش مهمي در صادرات غير نفتي دارا مي‌باشند و به عنوان يك ذخيره گاه توارثي بحساب مي‌آيند. زوفايي يكي از گونه‌هاي دارويي بومي استـان ايلام است كه مصارف سنتـي فراواني داشته و در بين اهالي منطقه از توجه و اهميت خاصي برخوردار است.گياهي بوته‌اي، معطر، ساقه چوبي، برگها كوچك، گلها صورتي و به ارتفاع 40 تا 10سانتي متر مي‌باشد.اين گونه در هواي گرم و نور كافي، دامنه‌هاي جنوبي، تپه‌هاي شني و در خاكهاي سبك رويش دارد. گونه مذكور تقريباً خصوصيات آويشن را دارا بوده و به عنوان ضد عفوني كننده مجاري تنفسي، تونيك، برطرف كننده اسپاسم‌هاي ماهيچه‌اي، خلط‌آور، دفع كننده انگلها و اشتها آورجهت مصارف درماني بكار مي‌رود.

    مواد و روشها

    جمع‌آوري منابع، اسناد ومدارك در زمينه پراكنش گونه مذكور،تهيه واحد‌هاي كاري مختلف براساس شرايط اكولو ژيكي و اقليـمي، تعيين رويشگاههاي اصلي اين گونه و جمع‌آوري اطلاعات مورد نياز با همكاري افراد بومي و محلي داراي تجربه ميداني، تهيه و تكميل اطلاعات كامل رويشگاهي واكولوژيكي (درصد، جهت شيب، دما، بارندگي ساليـانه، گونه‌هاي همراه، بافت و عمق خاك) بر اساس فرم‌هاي از قبل طراحي شده وبا استفاده از نقشه‌هاي هم دما، هم اقليم و هم باران.

    نتايج وبحث

    تنوع شرايط اقليمي دراستان ايلام گونه‌هاي گياهي مختلفي راپديد آورده كه هركدام داراي ارزشهاي صنعتي، دارويي وخوراكي مي‌باشند.
    زوفاييSpicataL.) (Thymbra يكي ازگونه‌هاي دارويي ايلام است كه به لحاظ مصارف مختلف وسنتيدرباورهاي مردم منطقه ازجايگاه خاصي برخوردار است. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد كه گونه مذكورجزء عناصر مديترانه‌اي،در ناحيه رويشي ايرانو- توراني،دردامنهارتفاعي حداكثر1160متروحداقل420متربام زان بارندگي ودماي متوسط سالانه507تا387ميليمترو22تا16در جهسانتيگراد رويش دارد.آزمايشهاي فيزيكو شيميايي خاك نشان مي‌دهد كه اين گونه دررده خاكهاي اينسپتي سول (Inceptisols) با بافت سبك و عمق سطحي قرار مي‌گيرد.
    ميزان اسيديته خاك 7/6 وEc=0.7dsm-1
    مي باشد. زوفاييدر اقليم بياباني گرم خفيف تانيمه خشك سرد به‌صورت متراكم(گنجوان) و در ساير مناطق به‌صورت پراكنده وجود دارد.
    بهترين رويشگاه و بيشترين حضور را در ارتفاع820 متر به خود اختصاص داده است.
    مهمترين رويشگاههاي آن در استان ايلام عبارتنداز: زرنه، گنجوان،مورت،چنگوله وچم آب. زمان گلدهي اوايل خرداد و شروع بذردهي تيرماه مي‌باشد. گونه‌هاي همراه: آدونيس، منداب،گل ميموني، ختمي، بومادران،گاوزبان.


    سپاسگزاري

    بدين‌وسيله از همكاري صميمانه رياست محترم مركز، همكاران بخش تحقيقات منابع طبيعي وامور عمومي قدرداني مي‌شود.

    منابع

    1- زرگري،علي،1360،گياهان دارويي.انتشارات دانشگاه تهران،جلدچهارم
    2- قرباني، حسين،1383-1381،گزارش پژوهشي طرح جمع‌آوري وشناسايي گيـاهان دارويي استان ايلام
    3- قليچ نيا،حسن و همكاران،1380،بررسي پراكنش واكولوژي 36گونه گياهي اسانس‌دار در استان مازندران.
    4- محمدپور،ماشاالله، 1378-1377، بررسي مقدماتي فيتواكولوژي دراستان ايلام، پايان نامه كارشناسي ارشد
    5-مظفريان،ولي الله،1375،فرهنگ نامهاي گياهان ايران، انتشارات فرهنگ معاصرصفحه 547شماره7610


    Ecological aspects of Thymbra spicata,
    medicinal plant of Ilam province
    H.Ghorbani
    Research center of Agricultural & natural resources of Ilam province
    Po.Box 386 Tel:08413332012 Email:ghorbani_32@yahoo.com

    Abstract
    Thymbra spicata is one of the medicinal plants of Ilam province.
    In this consideration effective ecological factors on distribution were studied.The factors studied in habitat were involved height,climate,yearly precipitation & temperature,aspect & percentage of slope.The results showed that this species is indicator of environment conditions.Thymbra spicata growing in
    420-1160 meter height,cold semi-arid climate.Yearly precipitation & temperature mean in habitates of this species are 387-507mm &15-22℃ respectively.The highest values of frequency were in 820 meter height.
    Keywords: thymbra spicata, Ecology




  20. تشكرها از اين پست


صفحه 6 از 35 نخستنخست ... 23456789101626 ... آخرينآخرين

تاپیک های مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2012/9/23, 07:43 AM
  2. پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2012/1/20, 08:45 AM
  3. مجموعه مقالات تخصصی مهندسی نفت
    توسط گروه مهندسی در تالار بازارچه
    پاسخ ها: 5
    آخرین ارسال: 2011/12/18, 11:30 PM
  4. اولین انجمن صتفی تخصصی گیاهان دارویی و معطز
    توسط rezam101 در تالار معرفی سایت های علمی ، آموزشی ، دانلود نرم افزار
    پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2009/12/29, 09:40 PM
  5. مجموعه مقالات دومین کنفرانس تخصصی حفاظت و کنترل
    توسط shahab_A در تالار جزوات و مقالات مهندسی برق
    پاسخ ها: 9
    آخرین ارسال: 2008/4/19, 12:53 PM

عبارت‌های مرتبط

مقاله گیاهان دارویی

مقالات گیاهان دارویی

دانلود مقاله در مورد گیاهان دارویی

مقاله لاتین pdf تنش خشکی انگورمقالات گياهان داروييآویشن دناییگیاهان دارویی مقالهمقاله ی درموردگیاه کاسنی

برچسب های اين تاپیک

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •